امام شناسی و پاسخ به شبهات (امامت در حدیث) صفحه 173

1- 547. نظم درر السمطین، ص 83.

2- 548. مجمع الزوائد، ج 8، ص 302.

3- 549. فرائد السمطین، ج 1، ص 86.

4- 550. ترتیب جمع الجوامع، ج 6، ص 392؛ الدرّ المنثور، ج 5، ص 97.

5- 551. تاریخ التمدن الحدیث، ج 1، ص 31.

6- 552. المسند، ج 1، ص 189.

7- 553. المستدرک علی الصحیحین، ج 3، ص 123.

8- 554. تذکره الخواص، ص 44.

9- 555. الطبقات الکبری، ج 1، ص 187.

10- 556. حیاه الصحابه، ج 1، ص 81.

یک از کتاب های مسلمانان وجود ندارد، نه در صحاح و نه در مسانید و سنن و مغازی و تفسیر».(1) با بیان و ادله و سندهایی که آوردیم ما بطلان و کذب گفتار او به دست آمد.

صحّت سند حدیث

در صحّت سند حدیث «دار» جای هیچ گونه شک و شبهه ای نیست. برخی ادّعای صحّت حدیث کرده و برخی دیگر نیز اعتراف به تواتر آن نموده اند. اینک به برخی از کلمات اشاره می کنیم:

1 - ابن ابی الحدید در شرح خود بر نهج البلاغه هنگام نقل این واقعه می گوید: «انّه روی فی الخبر الصحیح...»؛ «همانا این واقعه در خبر صحیح نقل شده است».

2 - متقی هندی در «کنز العمال»(2) نقل کرده که طبری این حدیث را تصحیح کرده است. تأیید بر این نسبت این که طبری این خبر را در تاریخ خود بدون هیچ اعتراضی نقل کرده است و عده ای دیگر نیز با همان سند این حدیث را نقل کرده اند، بدون آن که اعتراضی نسبت به سند آن داشته باشند. و به همین جهت است که طبری نتوانسته در سند آن خدشه نماید، لذا در صدد تحریف متن برآمده است. همان گونه که قبلاً به آن اشاره شد.

3 - ابوجعفر اسکافی معتزلی در ردّ خود بر حافظ این حدیث را تصحیح سندی کرده است.(3)

4 - شیخ مفیدرحمه الله می گوید: «و ذلک فی حدیث الدار الّذی اجمع علی صحته نقّاد الآثار»؛ «و آن حدیث «دار» است که نقّادین آثار، اجماع بر صحّت آن نموده اند».(4)

5 - ابوالصلاح حلبی در «تقریب المعارف» می گوید: «و قد اطبق الناقلون من الفریقین علی هذا النقل کنقلهم المعجزات»؛ «ناقلین از فریقین بر نقل این واقعه، همانند نقل معجزات اتفاق دارند».(5)