امام شناسی و پاسخ به شبهات (امامت در حدیث) صفحه 593

1- 2448. تهذیب التهذیب، ج 3، ص 471.

2- 2449. میزان الاعتدال، ج 2، ص 634.

3- 2450. هدی الساری، ص 441.

4- 2451. تهذیب التهذیب، ج 3، ص 176.

5- 2452. المستدرک علی الصحیحین، ج 3، ص 316و317.

6- 2453. همان.

7- 2454. تقریب التهذیب، ج 1، ص 472.

تصریح کرده بر این که خبر او همانند خبر فاسق است.(1) در حالی که درباره خبر صحیح شرط کرده اند که ناقل آن در عدالت مشهور باشد.

اشکال دیگری که در این سند وجود دارد این که محمّد بن طلحه بن مصرف یامی کوفی در سند آن واقع شده که نسائی او را قوی ندانسته و ابن معین او را ضعیف معرفی کرده و ابن سعد می گوید: او دارای احادیث منکر است.

3 - روایت حُمید بن عبدالرحمن بن عوف

حدیث حُمید بن عبدالرحمن بن عوف از سعید بن زید از پسرش عبدالرحمن بن حمید نقل کرده، و او از عمر بن سعید بن شریح مدنی، و او از موسی بن یعقوب زمعی و او از محمّد بن اسماعیل بن ابی فدیک حدیث «عشره مبشره» را نقل کرده است.

در مورد حُمید بن عبدالرحمن که قبلاً سخن به میان آمد.

و امّا موسی بن یعقوب؛ علی بن مدینی او را ضعیف الحدیث و منکر الحدیث دانسته و نسائی او را غیر قوی معرفی کرده است.(2) و ابن ابی فدیک را نیز ابن سعد غیر حجت معرفی کرده است.(3)

4 - روایت ریاح بن حارث

روایت ریاح از سعید بن زید را به طور انفراد نوه اش صدقه بن مثنی بن ریاح نقل کرده است، و از صدقه، یحیی بن سعید قطان و عیسی بن یونس، و او از هشام بن عمار و عبدالواحد بن زیاد، و او از ابوکامل مظفّر بن مدرک این حدیث را نقل کرده اند.

در مورد هشام بن عمار، ابوداوود می گوید: چهارصد حدیث مسند روایت کرده که هیچ یک اصل و اساسی ندارد.(4)

و در مورد عبدالواحد بن زیاد عبدی بصری، ذهبی در ترجمه او می گوید: یحیی و ابن حبّان او را چیزی به حساب نیاورده و ذهبی درباره او می گوید: او دارای اوهامی است.(5)