امام شناسی و پاسخ به شبهات (امامت در حدیث) صفحه 594

1- 2455. اصول سرخسی، ج 1، ص 370.

2- 2456. تهذیب التهذیب، ج 5، ص 585.

3- 2457. همان، ص 42.

4- 2458. تهذیب التهذیب، ج 6، ص 37.

5- 2459. تذکره الحفاظ، ج 1، ص 258.

5 - روایت ابوالطفیل

روایت ابوالطفیل عامر بن واثله از سعید بن زید منفرداً از ولید بن عبداللَّه بن جُمیع قرشی و فرزندش از او، و محمّد بن بکیر حضرمی نیز از ثابت این حدیث را نقل کرده است.

اما ولید بن عبداللَّه؛ ابن حبّان او را در جمله ضعفا برشمرده و احتجاج به احادیث او را باطل دانسته است. و عقیلی می گوید: در حدیث او اضطراب است. و حاکم نیشابوری می گوید: اگر مسلم حدیث او را تخریج نمی کرد اولی بود. و فرزندش ثابت از مجاهیل است. و محمّد بن بکیر نیز به عنوان صاحب غرائب معرفی شده است.(1)

روایات سعید بن زید غیر از آن که از حیث سند مشکل دارد از حیث متن نیز مضطرب است؛ زیرا در بعضی از سندها، ابوعبیده بن جراح از جمله ده نفر شمرده شده و در برخی نیز به ابن مسعود بشارت داده شده است.(2) مضافاً به این که سعید بن زید در متن حدیث «عشره مبشره» آمده و لذا او در صدد تزکیه خودش و دیگران است، و این جای اتهام است که چگونه شخصی خودش را تزکیه می کند. و در جای خود به اثبات رسیده که اگر کسی دیگری را تزکیه کند در حالی که آن شخص دیگر تزکیه کننده مزکّی است، تزکیه او در شریعت اسلام مورد قبول واقع نمی شود.(3)

ج) طریق عبداللَّه بن عمر

طبرانی از احمد بن الحسین بن عبدالملک قصری مؤدب و او از حامد بن یحیی و او از سفیان، از سفیان بن خمس، از حبیب بن ابی ثابت، از عبداللَّه بن عمر از رسول خداصلی الله علیه وآله حدیث «عشره مبشره» را نقل کرده است.(4)

در سند این حدیث سفیان بن عیینه واقع شده که اهل تدلیس معرفی شده است.(5)