امام شناسی و پاسخ به شبهات (امامت در حدیث) صفحه 595

1- 2460. تهذیب التهذیب، ج 6، ص 90.

2- 2461. مستدرک حاکم، ج 3، ص 316.

3- 2462. الافصاح فی الامامه، ص 71؛ تلخیص الشافی، ج 3، ص 241.

4- 2463. المعجم الاوسط، ج 3؛ کنز العمال، ج 11، ص 645.

5- 2464. میزان الاعتدال، ج 2، ص 170، رقم 3327.

و نیز در سندش حبیب بن ابی ثابت است که ابن خزیمه و ابن حبّان او را مدلّس به حساب آورده اند.(1)

اشکلات کلّی

درباره مجموعه سندهای احادیث «عشره مبشّره» اشکالات کلّی نیز وجود دارد، که به برخی از آن ها اشاره می کنیم.

1 - نشر این احادیث تنها در عصر حکومت معاویه؛ یعنی سی سال بعد از وفات رسول خداصلی الله علیه وآله بوده است! موضوعی که اصل این احادیث را زیر سؤال می برد؛ زیرا قبل از آن، جو مناسبی برای نشر این گونه احادیث از طرف مدرسه خلفا نبوده است. و لذا به احتمال زیاد این حدیث همانند احادیث دیگر که در شأن خلفا و برخی از صحابه وارد شده از جعلیات دولت معاویه بوده است.

2 - تعجب اینجا است با این که بخاری و مسلم در صدد دفاع از صحابه خصوصاً شیخین بوده اند ولی هیچ کدام این احادیث را نقل نکرده اند، و این را باید بدانیم که اگر سند صحیحی بر آن می یافتند به طور حتم آن را نقل می کردند.

3 – عجیب تر از همه این که از سعد بن ابی وقاص نقل شده که گفت: من از رسول خداصلی الله علیه وآله نشنیدم که درباره زنده ای که بر روی زمین راه می رود به جز عبداللَّه بن سلام بگوید: او از اهل بهشت است.(2) حال چگونه این حدیث از سعد بن ابی وقاص مخفی شده در حالی که یکی از آن ده نفری است که در حدیث از او یاد شده است.

4 - چگونه می توان این حدیث را قبول کرد در حالی که برخی از این ده نفر خون برخی دیگر را مباح دانسته و قتل او را حلال شمردند؟ آیا طلحه و زبیر مخالف شدید عثمان نبودند؟ و آیا این دو نفر همراه با عایشه بیشترین تحریک را بر ضدّ عثمان نداشته و مردم را به قتل او وادار نمی کردند؟