امام شناسی و پاسخ به شبهات (امامت در حدیث) صفحه 612

1- 2520. منهاج السنه، ج 2، ص 102.

2- 2521. الاستیعاب، ج 3، ص 1238.

3- 2522. الاصابه، ج 2، ص 447؛ تحفه الاحوذی، ج 7، ص 438.

4- 2523. همان؛ تهذیب التهذیب، ج 7، ص 158.

5- 2524. همان؛ تهذیب التهذیب، ج 7، ص 158.

علی علیه السلام و اهل بیت علیهم السلام شایعه شده بود و لذا به تبع اهالی آن دیار او نیز در صدد نشر این نوع اکاذیب و نسبت دادن آن ها به رسول خداصلی الله علیه وآله برآمده است.

ترجمه راویان طبقه دوم

این حدیث توسط چهار نفر از عرباض بن ساریه نقل شده است:

1 - یحیی بن ابی المطاع شامی

او کسی است که ابن قطان درباره او گفته: «حالش را نمی شناسم».(1) و نیز از عرباض روایت نقل می کرده در حالی که او را ملاقات نکرده است که این روایتش از جمله آن ها است.(2)

2 - حجر بن حجر حمصی

او از اهالی حمص است. و ابن قطان او را غیر معروف شمرده است.(3)

3 - عبدالرحمن بن عمرو شامی

او تنها شخص معروف در نقل این حدیث از عرباض بن ساریه است که اکثر طرق آن به او باز می گردد. ابن قطّان او را مجهول الحال می داند.(4)

4 - معبد بن عبداللَّه بن هشام

این راوی تنها در روایت حاکم آمده است ولی خود حاکم از آنجا که در طریق به او شرایط نقل حدیث را در کتابش نمی بیند می گوید: من آن را ترک کرده ام.

راویان طبقه سوم

راویان این حدیث در طبقه سوم سه نفرند:

1 - عبداللَّه بن علاء دمشقی

او از اهل دمشق بوده و حتی ذهبی او را به عنوان رئیس دمشق توصیف کرده است.(5) و ابن حزم نقل کرده که یحیی بن معین و دیگران او را تضعیف کرده اند.(6)