همه این شؤون الهی که امام علیه السلام تجسّم ظهور آن خواهد بود، و خدا به حکمت بالغه خود به توسط آن حضرت تحقّق می بخشد، اصالت توحیدی دارد و به اذن
خدای یکتا و فرمان او انجام می پذیرد.
و از جمله اموری که تجلّی توحید را در ظهور حضرت مهدی علیه السلام روشن می سازد، این است که اهداف توحیدی اسلام مثل وحدت حکومت و نظام، وحدت قانون، وحدت دین، و وحدت جامعه، به وسیله آن حضرت تحقّق می یابد. همان گونه که در احادیث وارد شده است، خدا خاور و باختر جهان را به دست آن حضرت فتح می نماید؛ چنانکه در روایت معروف «جابر» است که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:
«ذلک الذی یفتح علی یدیه مشارق الارض ومغاربها [1] =این است آن کسی که خدا به دست او، مشرق ها و مغرب های زمین را می گشاید».
و «روز فتح»، که از ایام الله بزرگ است و در قرآن مجید آمده است، بر حسب بعضی تفاسیر [2]، روز ظهور و فتح آن حضرت است.
روزی است که کفّار را ایمان در آن روز سود نمی بخشد و مهلت داده نمی شوند. [3].
چنانکه در احادیث است:
قریه ای نمی ماند مگر آنکه در آن ندای «لا اله الا الله» بلند شده و اسلام جهانگیر می شود و این همه دوئیت هائی که از جهت اختلاف نظامات، و حکومت ها و رژیم ها و به اسم نژاد و وطن ساخته شده، ملغی می گردد، و مرز هائی که با آنها، زورمندان، دنیا را تقسیم کرده، و افراد بشر را از هم جدا و بیگانه ساخته اند، از میان برداشته می شود.
در آن عصر برکات و آثار عقیده و ایمان به خدا آشکار می شود، و بر حسب آیه (ولو أن أهل القری آمنوا واتقوا
لفتحنا علیهم برکات من السماء والارض) [4] درهای برکات آسمان و زمین به روی مردم و دنیای مؤمن، گشوده می شود، و به جای نظامات مشرکانه و جنگ و نزاع و کینه توزی، نظام الهی اسلام و دوستی و برادری و صفا و صلح واقعی و عمومی برقرار می شود.