حیوه القلوب (جلد5؛ امام شناسی) صفحه 369

دوم: کنتم خیر امه اخرجت للناس تامرون بالمعروف

و تنهون عن المنکر و تؤ منون بالله(4) یعنی: بودید شما بهتر امتی که بیرون آورده شده اند برای مردم، امر می کنید به معروف و نیکی و نهی می کنید از منکر و بدی، و ایمان می آورید به خدا.

علی بن ابراهیم به سند حسن کالصحیح از ابن سنان روایت کرده است که: من این آیه را نزد حضرت صادق علیه السلام خواندم، حضرت فرمود که: این امت چگونه بهترین امتهایند که حضرت امیرالمؤمنین و امام حسن و امام حسین علیه السلام را می کشند، شخصی گفت: فدای تو شوم پس آیه چگونه نازل شده؟ فرمود که: چنین نازل شده کنتم خیر ائمه اخرجت للناس یعنی: شما بهترین امامانید که بیرون آورده شده اید برای مردم؛ پس فرمود که: نمی بینی که بعد از این مدح کرده است ایشان را به اوصافی که کار امامان است.(5).

و عیاشی روایت کرده است از حضرت صادق علیه السلام که: این آیه در شان محمد صلی الله علیه و آله و اوصیای آن حضرت نازل شده و بس، و چنین نازل شده کنتم خیر ائمه و بخدا سوگند که چنین نازل شده و نیست مراد به این آیه مگر محمد صلی الله علیه و آله و اوصیای او.(6).

و به روایت دیگر فرمود که: در قرائت علی علیه السلام چنین است: کنتم خیر ائمه و ایشان آل محمد علیه السلام اند.(7).

و در حدیث معتبر دیگر نیز از حضرت صادق روایت شده است در تفسیر اسین آیه که: مراد امتی است که برای ایشان دعای حضرت ابراهیم علیه السلام واجب شده چنانچه حق تعالی فرموده واذ یرفع ابراهیم القواعد من

البیت واسمعیل ربنا تقبل منا انک انت السمیع العلیم، ربنا واجعلنا مسلمین لک و من ذریتنا امه مسلمه لک وارنا مناسکنا و تب علینا انک انت التواب الرحیم ربنا وابعث فیهم منهم یتلوا علیهم آیاتک و یعلمهم الکتاب والحکمه ویزکیهم انک انت العزیز الحکیم(8) یعنی:

و یاد آور وقتی را که بلند می کرد ابراهیم علیه السلا. پی ها و پایه ها را از خانه کعبه و اسماعیل، می گفتند: پروردگارا قبول کن از ما آن را بدرستی که توئی شنوای دانا؛ ای پروردگار ما! بگردان ما را انقیاد کنندگان مر تو را و از ذریه و فرزندان ما بگردان امتی انقیاد ننده مر تو را و بنما منسک حج را به ما و قبول کن توبه ما را بدرستی که توئی بسیار قبول کننده توبه و مهربان؛ ای پروردگار ما! برانگیز و مبعوث گردان در میان ایشان پیغمبری از ایشان که بخواند بر ایشان آیتهای تو را و تعلیم نماید ایشان را کتاب و حکمت و پاکیزه سازد ایشان را از عقاید و اخلاق و اعمال بد بدرستی که توئی عزیز و حکیم؛ حضرت فرمود که: پس چون اجابت کرد حق تعالی دعای ابراهیم و اسماعیل علیه السلام را و مقدور فرمود که در ذریه ایشان امت مسلمه انقیاد کننده باشند و در میان این امت رسولی از ایشان مبعوث گرداند که آیات الهی را و حکمت او را بر ایشان بخواند؛ حضرت ابراهیم علیه السلام بعد از این دعای دیگر کرد و سوال نمود که این ذریه را پاک گرداند از شرک به خدا و از پرستیدن بتها تا امامت در میان ایشان تواند

بود و مردم پیروی ایشان بکنند پس گفت: رب اجعل هذا البلد آمنا واجنبی وبنی ان نعبد الاصنام، رب انهن اضللن کثیرا من الناس فمن تعنی فانه منی و من عصانی فانک غفور رحیم(9) یعنی: ای پروردگار من! بگردان این شهر- مکه- را ایمن و دور دار مرا و فرزندان مرا از آنکه بپرستیم بتها را، پروردگارا! بدرستی که او از من است و هر که نافرمانی کند پس بدرستی که توئی آمرزنده و مهربان حضرت فرمود که: این دلیل است که نمی باشد ائمه و امت مسلمه که محمد صلی الله علیه و آله در میان ایشان مبعوث می گردد مگر از ذریه ابراهیم علیه السلام،(10) پس امت وسطی و خیر امت اهل بیت پیغمبرند که حضرت رسول صلی الله علیه و آله از ایشان مبعوث گردیده و خدا دلهای مردم را بسوی ایشان مایل گردانیده به دعای حضرت ابراهیم فاجعل اغئده من الناس تهوی الیهم(11).

وابن شهر آشوب از حضرت باقر علیه السلام روایت کرده که: خیر امه)) مراد اهل بیت حضرت رسولند.(12) و به روایت دیگر: اهل بیت آن حضرت بهترین اهل بیتهایند که برای مردم بیرون آورده شده اند و ظاهر گردانیده شده اند.(13).