حیاه القلوب، ج 2، ص: 813 صفحه 57

گفتند: اگر تابوت بیاید ما راضی می شویم و پادشاهی او را انقیاد می کنیم «1».

فرمود که: در تابوت ریزه های شکسته الواح بود و علومی که از آسمان بر حضرت موسی علیه السّلام نازل شد و بر الواح نوشتند و در آنجا بود «2».

در حدیث معتبر دیگر فرمود: ملائکه که حامل تابوتند ذرّیّت پیغمبرانند که اوصیای ایشانند و تابوت و علوم و آثاری که در آن بود همه نزد ماست «3».

در حدیث معتبر دیگر فرمود که: حضرت داود علیه السّلام از

مسجد سهله متوجه جنگ جالوت شد «4».

در حدیث معتبر دیگر از حضرت امیر المؤمنین علیه السّلام منقول است که: در نحوست چهارشنبه آخر ماه فرمود که: در این روز عمالقه تابوت را از بنی اسرائیل گرفتند «5».

مؤلف گوید: در پیغمبر آن زمان خلاف است: بعضی گفته اند شمعون بن صفیه بود از فرزندان لاوی؛ بعضی گفته اند یوشع بود؛ اکثر گفته اند که اشمویل بود که به زبان عربی اسماعیل است، از حضرت امام محمد باقر علیه السّلام منقول است که: اشمویل بود «6».

و علی بن ابراهیم گفته که: روایت شده است که ارمیا بود «7».

و شیخ طبرسی علیه الرحمه گفته است: بعضی گفته اند که: چون بنی اسرائیل کارهای بد بسیار کردند حق تعالی عمالقه را بر ایشان مسلط کرد که تابوت را از دست ایشان گرفتند و در میان ایشان بود تا حق تعالی ملائکه را فرستاد که از میان ایشان برداشتند و از برای بنی اسرائیل آوردند، و از حضرت صادق علیه السّلام چنین منقول است «8».