حیاه القلوب، ج 5، ص: 7 صفحه 374

و فضیلت او نزد خدا، پس گفت أَمَّنْ هُوَ قانِتٌ آناءَ اللَّیْلِ ساجِداً وَ قائِماً یَحْذَرُ الْآخِرَهَ وَ یَرْجُوا رَحْمَهَ رَبِّهِ یعنی: «آیا مساوی است آن کافر با کسی که

عبادت کننده و دعا خواننده است در ساعتهای شب، گاه در سجود و گاه ایستاده در حالتی که حذر می کند و می ترسد از عذاب آخرت و امیدوار است به رحمت پروردگار خود»، قُلْ هَلْ یَسْتَوِی الَّذِینَ یَعْلَمُونَ فرمود: آیا مساویند آنها که می دانند که محمد صلّی اللّه علیه و آله و سلّم رسول خداست وَ الَّذِینَ لا یَعْلَمُونَ «1» و آنها که نمی دانند که محمد صلّی اللّه علیه و آله و سلّم رسول خداست و می گویند:

او جادوگر و دروغگوست؟ این است تأویل آن ای عمار «2».

و خدا می فرماید وَ تِلْکَ الْأَمْثالُ نَضْرِبُها لِلنَّاسِ وَ ما یَعْقِلُها إِلَّا الْعالِمُونَ «3» یعنی:

«این مثلها را می زنیم از برای مردم، و تعقل نمی کنند و نمی فهمند آنها را مگر عالمون یعنی دانایان».

ابن ماهیار از حضرت باقر علیه السّلام روایت کرده است که: مراد از عالمون در این آیه مائیم «4»، که معانی قرآن را می دانیم و امثال قرآن را می فهمیم.

و ایضا حق تعالی می فرماید وَ ما أُوتِیتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلَّا قَلِیلًا «5»، یعنی: «نداده است خدا به شما از علم مگر اندکی را».

عیاشی از حضرت باقر علیه السّلام روایت کرده است که: یعنی «نداده است به شما از علم مگر اندکی از شما را» «6» که رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلّم و ائمه هدی علیهم السّلام اند، یعنی دیگران از علم بهره ندارند مگر اندکی که از ایشان اخذ کرده باشند.

و باز خداوند عالم می فرماید بَلْ هُوَ آیاتٌ بَیِّناتٌ فِی صُدُورِ الَّذِینَ أُوتُوا الْعِلْمَ «7»