حیاه القلوب، ج 5، ص: 7 صفحه 396

معروف و نیکی و نهی می کنید از منکر و بدی، و ایمان می آورید به خدا».

علی بن ابراهیم به سند حسن کالصحیح از ابن سنان روایت کرده است که: من این آیه را نزد حضرت صادق علیه السّلام خواندم، حضرت فرمود که: این امّت چگونه بهترین امّتهایند که حضرت امیر المؤمنین و امام حسن و امام حسین علیهم السّلام را می کشند، شخصی گفت: فدای تو شوم پس آیه چگونه نازل

شده؟ فرمود که: چنین نازل شده «کنتم خیر ائمه اخرجت للناس» یعنی: شما بهترین امامانید که بیرون آورده شده اید برای مردم؛ پس فرمود که:

نمی بینی که بعد از این مدح کرده است ایشان را به اوصافی که کار امامان است «1».

و عیاشی روایت کرده است از حضرت صادق علیه السّلام که: این آیه در شأن محمد صلّی اللّه علیه و آله و سلّم و اوصیای آن حضرت نازل شده و بس، و چنین نازل شده «کنتم خیر ائمه» و بخدا سوگند که چنین نازل شده و نیست مراد به این آیه مگر محمد صلّی اللّه علیه و آله و سلّم و اوصیای او «2».

و به روایت دیگر فرمود که: در قرائت علی علیه السّلام چنین است: «کنتم خیر ائمه» و ایشان آل محمد علیهم السّلام اند «3».

و در حدیث معتبر دیگر نیز از حضرت صادق روایت شده است در تفسیر این آیه که:

مراد امّتی است که برای ایشان دعای حضرت ابراهیم علیه السّلام واجب شده چنانچه حق تعالی فرموده وَ إِذْ یَرْفَعُ إِبْراهِیمُ الْقَواعِدَ مِنَ الْبَیْتِ وَ إِسْماعِیلُ رَبَّنا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّکَ أَنْتَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ. رَبَّنا وَ اجْعَلْنا مُسْلِمَیْنِ لَکَ وَ مِنْ ذُرِّیَّتِنا أُمَّهً مُسْلِمَهً لَکَ وَ أَرِنا مَناسِکَنا وَ تُبْ عَلَیْنا إِنَّکَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِیمُ. رَبَّنا وَ ابْعَثْ فِیهِمْ رَسُولًا مِنْهُمْ یَتْلُوا عَلَیْهِمْ آیاتِکَ وَ یُعَلِّمُهُمُ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَهَ وَ یُزَکِّیهِمْ إِنَّکَ أَنْتَ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ «4» یعنی: «و یادآور وقتی را که بلند می کرد ابراهیم علیه السّلام پی ها و پایه ها را از خانه کعبه و اسماعیل، می گفتند: پروردگارا! قبول کن از ما آن را بدرستی که توئی شنوای دانا؛ ای پروردگار ما! بگردان ما را انقیاد

کنندگان مر تو را