آیات ولایت در قرآن صفحه 281

ب- اگر مشاهده کنیم شخصی که از لحاظ علمی سرشناس و مورد احترام همه مردم است، نزد استادی که ما او را نمی‌شناسیم زانوی أدب زده و درس می‌خواند، از علم و دانش شاگرد به عظمت استاد پی می‌بریم؛ مثلًا، اگر شیخ انصاری، یا علّامه حلّی را مشاهده نماییم که نزد استاد گمنامی درس می‌خواند، از طریق این شاگرد به عظمت استاد پی می‌بریم.

با توجّه به این دو مثال، اکنون به پاسخ سؤال مذکور توجّه کنید:

هنگامی که به مطالعه شخصیّت علی می‌پردازیم، وی را در تمام صفات اخلاقی و انسانی برترین می‌بینیم:

علی با آن علم و دانش، که یک نمونه آن نهج البلاغه است که وقتی انسان در آن تفکّر و اندیشه می‌کند باور نمی‌کند از مغز انسانی تراوش کرده باشد، بدین جهت در وصف آن گفته‌اند: «پایین‌تر از کلام خداوند و بالاتر از کلمات تمام انسان‌ها است.»

علی با آن قضاوت‌های عجیب و مبهوت‌کننده، که سخت‌ترین پرونده‌های قضایی را به بهترین وجه حلّ و فصل می‌کند و حق مظلوم را از ظالم می‌ستاند.

علی با آن عبادت و بندگی غیر قابل توصیف، که به هنگام نماز جز به خداوند نمی‌اندیشد و به هیچ کس جز او توجّهی ندارد. تا آنجا که معالجه‌ای که در غیر نماز بر علی سخت است را به هنگام نماز بر روی او انجام می‌دهند و با موفقیّت انجام می‌شود.

علی با آن شهامت و شجاعت مثال زدنی‌اش، که در هیچ جنگی مغلوب نمی‌شود و هرگز پشت به دشمن نمی‌کند.

علی با آن عدالت شدیدش که هیچ‌کس و هیچ چیز نمی‌تواند او را از مسیر عدالت خارج کند و بالاخره همین عدالت منتهی به شهادتش می‌شود.

آری، اگر علی علیه السلام را، که در این اوصاف و ویژگی‌های دیگر برترین انسان‌هاست، ملاحظه کنیم که به پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم ایمان آورده و تمام زندگی خویش را وقف تبلیغ دین او نموده و خود را بنده‌ای از بندگان محمّد می‌داند، آیا از علی به حقانیّت ادّعای رسالت حضرت محمّد پی نمی‌بریم؟ بنابراین، علی شاهد و گواه دیگری بر نبوّت پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم است.

به اعتقاد ما این شاهد و گواه بر نبوّت پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم آن قدر با اهمّیّت است که اگر فرضاً حضرت رسول صلی الله علیه و آله و سلم هیچ دلیل دیگری بر نبوّت خویش نداشت جز شهادت علیّ بن أبی طالب، کافی بود!