آیات ولایت در قرآن صفحه 62

او کسی است که باران سودمند را پس از آن که مأیوس شدند نازل می‌کند و رحمت خویش را می‌گستراند؛ و او ولیّ (و سرپرست) و ستوده است.

ولیّ، در این آیه به معنای سرپرست و صاحب اختیار است.

البتّه ولایت در این آیه شریفه ولایت تکوینیّه است.

ب- در آیه شریفه 33 سوره اسراء، که در مورد ولایت تشریعی بحث می‌کند، آمده است:

وَ مَنْ قُتِلَ مَظْلُوماً فَقَدْ جَعَلْنا لِوَلِیِّهِ سُلْطاناً

و آن کس که مظلوم کشته شده، برای ولیّ و سرپرست او سلطه و حقّ قصاص قرار دادیم.

ولیّ، در این آیه به معنای سرپرست و صاحب اختیار بکار رفته است؛ زیرا حقّ قصاص برای دوست مقتول ثابت نیست، بلکه برای وارث و ولیّ او ثابت است.

ج در طولانی ترین آیه قرآن مجید، آیه 282 سوره بقره، که در مورد نوشتن سند «1» به هنگام پرداخت قرض الحسنه می‌باشد، می‌خوانیم:

فَلیُمْلِلْ وَلِیُّهُ بالعَدْلِ

(اگر کسی که حق بر ذمّه اوست توانایی بر املا کردن ندارد،) باید ولیّ و سرپرست او (به جای او،) با رعایت عدالت، املا کند.

در این آیه شریفه نیز ولیّ به معنای سرپرست و صاحب اختیار آمده است.

د- در آیه شریفه 34 سوره انفال می‌خوانیم:

وَ هُمْ یَصُدُّونَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَ ما کانُوا أَوْلِیائَهُ انْ أَوْلِیاؤُهُ إِلَّا الْمُتَّقُونَ

... و حال آن که از (عبادت موحّدان در کنار) مسجد الحرام جلوگیری می‌کنند در حالی که سرپرست و ولیّ آن نیستند؟! سرپرست آن، فقط پرهیزگارانند.