آیات ولایت در قرآن صفحه 83

آنها در حیات زمامدار فعلی، قدرتی ندارند، بلکه قدرت و اختیارات آنها برای پس از مرگ زمامدار فعلی است.

بنابراین ولایت در آیه شریفه به معنای صاحب اختیار و سرپرست و امامت امّت است، ولی تمام این معانی بعد از رحلت پیامبر صلی الله علیه و آله برای علی علیه السلام فعلیّت پیدا می‌کند.

علاوه بر این، مسأله تعیین جانشینی پیامبر اختصاص به این آیه ندارد، بلکه پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله در طول دوران بیست و سه‌ساله پیامبری‌اش بطور مکرّر مسأله خلافت علی علیه السلام را مطرح کردند، که اوّلین نمونه آن داستان حدیث یوم الدّار است.

پیامبر صلی الله علیه و آله پس از سه سال تبلیغ مخفیانه و غیر علنی، دست به تبلیغ علنی و آشکار زد و در اوّلین گام، سران قریش را به ضیافتی دعوت کرد و پس از ضیافت رسالت خویش را مطرح نمود و در پایان فرمود:

أَیُّکُمْ یُوازِرُنِی عَلی هذَا الْامْرِ

کدام یک از شما در این مسئولیّت مهم مرا کمک خواهید کرد!؟

کسی جز علی جواب مثبت نداد، پیامبر در همان مجلس فرمود:

«انْتَ وَصِیِّی؛ تو وصی و جانشین من خواهی بود.»

در حالی که پیامبر هنوز زنده بود، وصی و جانشین برای چه می‌خواست!؟

نتیجه این که، این قبیل اشکالات، که جواب روشنی دارد، در واقع بهانه‌جویی است!

اشکال هفتم: منظور از زکات چیست؟

اشکال هفتم: منظور از زکات چیست؟

همانگونه که گذشت بهانه‌جویی‌های مختلفی در مورد دلالت آیه ولایت مطرح شده است، بگونه‌ای که کلمه به کلمه آیه مورد بحث را، زیر سؤال برده‌اند؛ «إنّما»، «ولیّ»، «راکعون»، «الزّکاة»، همه مورد سؤال و ایراد واقع شده است.

فخر رازی و دیگران گفته‌اند: منظور از زکات در آیه شریفه چه زکاتی است؟

آیا زکات مستحبّی منظور است، یا زکات واجب؟ چیزی به نام زکات مستحبّی