تجلی امامت در نهج البلاغه‌ صفحه 154

صفحه 154

هذا الشيطان قد ايس من عبادته، انك تسمع ما اسمع و تري ما اري، الا انك لست بنبي و لكنك لو زير و انك لعلي خير. [158].

«من در آغاز نوجواني سينه‌هاي- قهرمانان- عرب را بر زمين نهادم و شاخه‌هاي نو بر آمده و بلند (دليران و بزرگان) قبيله‌ي ربيعه و مضر را درهم شكستم. و شما مقام و مرتبه‌ي مرا در نزد پيامبر خدا، به سبب خويشاوندي نزديك و مقام و احترام ويژه‌اي كه نزد او داشتم، به خوبي مي‌دانيد. پيامبر امجد (ص) مرا در دامان خود پرورش داد، در حالي كه من كودك خردسالي بودم …

و پيامبر (ص) هرگز دروغي در گفتار و لغزشي در كردار من نيافته بود. حق تعالي از هنگامي كه پيامبر (ص) را در دوران كودكي از شير باز گرفته بودند، بزرگترين ملك از فرشتگان خود را همنشين او گردانيد، تا شب و روز او را به راههاي كرامت و اخلاق نيك در جهان سوق دهد. و من مانند بچه شتري كه در پي مادرش روان است، به دنبال وي روان بودم. و او هر روز پرچم نو و تازه‌اي از خلق و خوي نيك برمي‌افراشت و به من فرمان مي‌داد كه از او پيروي كنم. پيامبر اكرم (ص) مدتي از سال را در كوه حراء اقامت مي‌كرد و جز من كسي او را نمي‌ديد.

در آن روزگار اسلام به خانه‌اي، غير از خانه‌ي رسول خدا (ص) و خديجه نيامده بود، كه من سومين آنها بودم (هنگام ظهور اسلام، بعد از پيامبر (ص) و خديجه من سومين نفري بودم كه به خداي يگانه و دين اسلام

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه