خلاصه عبقات الانوار : حدیث نور صفحه 107

ص:110

روایت کرده؛ ولی دنباله ی حدیث را که فرمود: «یا علی اگر امّت من...» نیاورده است. (1)

3 - روایت ابن مغازلی

ابن مغازلی واسطی گوید: کلام حضرت رسول صلی الله علیه و آله که: «من و تو از یک درخت آفریده شده ایم...» تا آخر حدیث. خبر داد به ما ابونصر احمدبن موسی بن عبدالوهّاب بن طحّان به صورت اجازه، از ابوالفرج احمدبن علی حنوطی قاضی، از عبدالحمید، از عبداللّه بن محمّدبن ناحیه، از عثمان بن عبداللّه قرشی در بصره، از عبداللّه بن لهیعه، از ابوالزبیر محمّدبن عبداللّه بن تدرس از جابربن عبداللّه که گفت: روزی در صحرای عرفات علی علیه السلام روبه روی رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم ایستاده بود، حضرت به او فرمودند:

«نزدیکتر بیا و کف دستت را در دست من بگذار، من و تو از یک درخت آفریده شده ایم. منم ریشه و تو ساقه ی آن و حسن و حسین شاخه های آن درختند. هر کس به شاخه ای از آن بیاویزد، خداوند او را به بهشت وارد می کند.» (2)

و در جای دیگر گوید: کلام حضرت رسول صلی الله علیه و آله که: «کف دستت را در کف دست من بگذار...» تا آخر حدیث.

خبر داد به ما احمدبن مظفّر عطّار، از عبداللّه بن محمّد ملقّب به ابن السقاء حافظ، از احمدبن محمّدبن رنجویه مخزومی در بغداد، از عثمان بن عبداللّه عثمانی، از ابن لهیعه، از ابوالزبیر که گفت: شنیدم از جابربن عبداللّه که می گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم در صحرای عرفات بود و علی علیه السلام روبه روی آن حضرت ایستاده بود که پیامبر به او اشاره کرد. ما به آن حضرت روی آوردیم و آن حضرت به علی علیه السلام فرمود: «یا علی نزدیک بیا.» او نزدیک حضرت رفت. فرمود: «کف دستت را در کف دست من بگذار.» کف دستش را در کف دست آن حضرت گذارد. رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:

«یا علی! من و تو از یک درخت آفریده شده ایم. من اصل آن و تو فرع آنی