خلاصه عبقات الانوار : حدیث نور صفحه 147

ص:150

پس حق آن است که وی راست گو بود نه بدان گونه که از ابن معین نقل شده است و دارقطنی گفته است: بأسی در او نیست، نه این که وی را ترک کرده باشد، بدان گونه که پنداشته اند؛ بلکه «کابلی» و «دهلوی» بر آن اضافه کرده و گفته اند: «اختلافی در کذب او نیست». اگر مقصودشان از این جمله، آن است که دارقطنی گفته، تهمت آشکاری است و اگر از طرف خود گفته اند، بطلانش روشن تر و آشکارتر است.

خطیب و ابن عساکر، حدیث «مروزی» را نقل کرده اند و گنجی گوید: «حدیث حسن»است

از جمله چیزهایی که بطلان کلام اینان را روشن تر می کند، صریح عبارت حافظ گنجی است که حدیث مروزی را از حافظبن عساکر و حافظ خطیب نقل می کند و سپس تصریح می کند که این روایت «حدیث حَسَن» است. این است عین عبارت او:

خبر داد به ما یوسف بن خلیل بن عبداللّه دمشقی در حلب و حافظ محمّدبن محمود بن حسن نجّار در بغداد و حافظ خالدبن یوسف نابلسی در دمشق. اینان گفتند که خبر داد به ما امام ابوالیمن زیدبن حسن کندی در دمشق، از قزّاز، از حافظ احمدبن علی بن ثابت خطیب، از ابوالقاسم علیّ بن عثمان دقّاق، از محمّدبن اسماعیل ورّاق، از ابواسحاق ابراهیم بن حسین بن داوود قطّان در سال 311 (سیصد و یازده) از محمّدبن خلف مروزی، از موسی بن ابراهیم مروزی، از موسی بن جعفربن محمّد از پدرش از جدّش، از حضرت رسول صلی الله علیه و آله و سلم که فرمود:

«من و هارون بن عمران و یحیی بن زکریّا و علیّ بن ابراهیم از یک طینت آفریده شدیم.»

گنجی گوید: این حدیث حَسَن است، حافظ عراق در کتابش آن را بدین گونه روایت کرده است و محدّث شام عین همین را از او پیروی نموده است، به همان گونه که ما نقل کردیم. (1)