خلاصه عبقات الانوار : حدیث نور صفحه 320

ص:323

هم اکنون این مقام را غاصبانه از ما می گیرید. آیا شما در مقابل انصار به این مطلب استدلال نمی کنید که حضرت محمّد از شما است!! مگر چنین نیست که انصار به همین دلیل از شما پیروی کرده و زمامداری و فرماندهی را به شما سپردند؟ من هم اکنون به همان دلیلی احتجاج می کنم که شما بدان بر انصار احتجاج کردید. ما به رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم چه در زنده بودن و چه بعد از مرگ سزاوارتریم. اگر به خداوند ایمان دارید و خوف از خدا دارید، به ما انصاف دهید، وگرنه آگاهانه در جایگاه ظلم و ستم بنشیند!

عمر به آن حضرت گفت: تا بیعت نکنی رها نخواهی شد.

علی علیه السلام به او فرمود: تو فعلاً شیر بدوش که بخشی از خلافت به تو می رسد. تو امروز کار را برای ابوبکر استوار و محکم ساز، فردا او به تو باز می گرداند. آن گاه فرمود:

به خدا سوگند ای عمر! سخن تو را نمی پذیرم و با او بیعت نمی کنم. ابوبکر به آن حضرت گفت: اگر با من بیعت نکنی من تو را اکراه نمی کنم.

ابوعبیده جراح به علی علیه السلام گفت: ای پسرعمو، تو کم سن و سالی، در حالی که اینان پیرمردان قوم و قبیله ی تو هستند. تو تجربه و کاردانی آنان را نداری. من ابوبکر را برای این کار نیرومندتر و بردبارتر و آگاه تر از تو می بینم. این کار را به ابوبکر واگذار کن. تو اگر زنده بمانی و عمرت بیشتر شود، برای این کار شایسته تری. تو در فضیلت و دیانت و دانش و بینش و سابقه و نسبت و خویشاوندی شایستگی داری.

علی علیه السلام فرمود: ای گروه مهاجران! خدا را، خدا را، سلطنت و آقایی محمّد را در بین ملّت عرب از خانه و خاندانش به خانه ها و خاندان خود بیرون نبرید و حق اهل بیت او را از آنان باز نستانید. ای گروه مهاجران! به خدا سوگند، ما چون اهل بیت هستیم، به این کار از دیگران شایسته تریم. تا وقتی که در بین ما قاری قرآن، فقیه در دین خدا، آگاه به سنّت رسول خدا، خبره در امور مردم، مدافع مردم در مقابل امور ناگوار و زشت، دادگر و تقسیم کننده حقوق به طور مساوی و یکسان در بین آنان وجود دارد که به خدا سوگند، این ویژگی ها در ما هست. از هوی و هوس پیروی مکنید، که از راه خدا منحرف می شوید و از حقّ و حقیقت به دور می مانید.

قیس بن سعد گفت: ای علی اگر انصار این سخنان را پیش از بیعت شان با ابوبکر