خلاصه عبقات الانوار : حدیث نور صفحه 324

ص:327

تلاش گری کوشا و جوینده ای امیدوار، نابود است کسی که ادّعا کند و زیانکار است کسی که تهمت زند، راست و چپ گمراهی است و راه درست همان راهی است که بقیه کتاب خدا و آثار پیامبری در آن است. خداوند این امّت را با تازیانه و شمشیر ادب کرد.

هیچ کس را در نزد ما امتیازی نیست. خانه هایتان را یکسان سازید و اختلافاتتان را اصلاح کنید. حق را در بین خود دست به دست نمایید. هر کس در مقابل حق چهره بگشاید و خودنمایی کند، نابود می شود. توبه را پشت سر خود دارید. این سخن را گفتم و برای خود و شما از خداوند آمرزش خواهانم.

این نخستین خطبه ای بود که حضرت به هنگام روی کار آمدن و خلیفه شدن ایراد فرمود. (1)

نویسنده گوید: از کلمات و عبارات طلحه و زبیر و دیگر مسلمانان آن روز، اولویت و شایسته تر بودن امیرالمؤمنین علیه السلام نسبت به خلافت ظاهر می شود، زیرا آن حضرت از دیگران به رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم نزدیکتر بود.

8 - رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم قرابت و خویشاوندی را از دلایل امامت برشمرده اند

حافظ سیوطی گوید: طبرانی از ابن عبّاس رضی الله عنه روایت کرده است که بعد از بازگشت حضرت رسول صلی الله علیه و آله و سلم از جنگ حنین، سوره شریفه: «إِذا جاءَ نَصْرُ اللّهِ وَ الْفَتْحُ » بر آن حضرت نازل شد. رسول خدا فرمود: ای علی بن ابی طالب! ای فاطمه دختر محمّد! یاری خدا و پیروزی رسید و مردم را می بینی که گروه گروه در دین خدا وارد می شوند.

پس پاک و منزّه است پروردگار من، او را می ستایم و از او آمرزش می خواهم که او توبه پذیر است.

ای علی، بعد از من در بین مؤمنان جهاد خواهد بود. علی علیه السلام گفت: بر چه چیز با مؤمنانی که می گویند ایمان آورده ایم، جهاد کنیم؟ فرمود: بر آن چه که در دین خدا بدعت می آورند، وقتی که به رأی و نظریه خود عمل می کنند، حال آن که در دین خدا