خلاصه عبقات الانوار : حدیث نور صفحه 63

ص:66

شرح حال او

شرح حال خوارزمی در کتاب های زیادی آمده است، از آن جمله: «العقد الثمین فی تاریخ بلدِ اللّه الأمین» تألیف حافظ تقی الدّین فارسی، که درباره ی او چنین گوید:

«موفّق بن احمدبن محمّد مکّی، ابوالمؤیّد علّامه خطیب خوارزم، مردی ادیب، فصیح، سخنور و مدّت ها خطیب خوارزم بود. خطبه ها انشاد می کرد و بر مردم حدیث می خواند و گروهی از او حدیث نقل کرده اند. وی در صفر سال 568 در خوارزم از دنیا رفت، ذهبی در کتابش «تاریخ الاسلام» از او بدین گونه یاد کرده و شیخ محی الدّین عبدالقادر حنفی در «طبقات الحنفیّه» در یادکردِ او گفته است که: «قفطی اسم او را در کتاب «اخبار النحاه» آورده است...».

13 - روایت ابن عساکر

اشاره

حافظ گنجی بدین عبارت روایت را ذکر کرده است: خبر داد به ما ابواسحاق دمشقی از ابوالقاسم حافظ، از ابوغالب بن بنّا، از ابومحمّد جوهری، از ابوعلی بن محمّدبن احمدبن یحیی، از ابوسعید عدوی، از ابوالأشعث، از فضیل بن عیاض، از ثوربن یزید از خالدبن معدان، از زاذان، از سلمان که گفت: از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم شنیدم که می فرمود:

«من و علی نوری مطیع بودیم در پیشگاه خداوند. آن نور او را تسبیح و تقدیس می کرد، چهارده هزار سال پیش از آن که آدم را بیافریند. هنگامی که آدم را آفرید، آن نور را در صلب او قرار داد. ما پیوسته در یک جا بودیم تا این که در صلب عبدالمطّلب از یک دیگر جدا شدیم. قسمتی من و جزئی دیگر علی شد.»

گنجی می افزاید: محدّث شامی ( ابن عساکر) در تاریخش در جزء سیصد و پنجاهم، پیش از نصف آن جزء این حدیث را آورده و در سند آن ایرادی نگرفته و در ضعف آن سخنی نگفته است و این بر ثبوت حدیث دلالت می کند. (1)