خلاصه عبقات الانوار : حدیث نور صفحه 83

ص:86

1- 1) . سبل الهدی و الرشاد فی سیره خیر العباد
2- 2) . از جمله می گوید: حافظ جمال الدّین محمّد زرندی ازصدی روایت کرده است که گوید: در دوران کودکی در بازار مدینه در کنار «احجار الزیت» بازی می کردم. مردی شترسوار از راه رسید، ایستاد و به علی رضی اللّه عنه ناسزا گفت. مردم اطراف او را گرفته و به او می نگریستند، که در این هنگام سعدبن ابی وقاص از راه رسید،پرسید:این مرد چه می گوید؟گفتند: به علی ناسزامی گوید،گفت: خداوندا! اگراین مردبنده ی شایسته ای رافحش می دهد،خواری ونابودی اش رابه مسلمانان نشان ده.راوی گوید:چیزی نگذشت که شترش لغزید وازبالای شترش به زمین افتاد وگردنش شکست وشترش رم کرد واو رادر هم شکست و کشت.و از آن جمله است گفتار او در باره ی اختلاف قول در صلوات بر خاندان پیامبر که می گوید: گواهی می دهد بر این مطلب گفتار حافظ ابوعبداللّه محمّد بن یوسف زرندی مدنی در اوایل کتاب «معراج الوصول إلی معرفه الرّسول صلی الله علیه و آله و سلم » بدین عبارت:امام شافعی در این باره به اوصاف آنان ( اهل بیت) اشاره کرده و ویژگی و فضیلت الاهی آنان را بدین گونه توصیف نموده است: یا اهل بیت رسول اللّه حبّکم فرض من اللّه فی القرآن أنزله کفاکم من عظیم القدر انّکم من لم یصلّ علیکم لا صلاه له - ای خاندان رسول خدا، دوستی شماازسوی خداوند درقرآن که آن رافرو فرستاده است واجب گشته است. بزرگی و ارزندگی شما را همین بس که هر کس بر شما صلوات و درود نفرستد نمازی انجام نداده است.نیز گوید: حافظ جمال الدّین زرندی از ابن عبّاس رضی اللّه عنهما روایت کرده است که چون این آیه ی شریفه نازل شد: «إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ أُولئِکَ هُمْ خَیْرُ الْبَرِیَّهِ » رسول خدا صلّی اللّه علیه و[ آله]وسلّم به علی رضی اللّه عنه فرمود:مصداق آیه، تویی و شیعه ی تو. روز قیامت تو و شیعه ات خشنود و پسندیده شده وارد می شوید، و دشمنان تو خشمناک و مورد خشم و غضب خواهند بود. پرسید: دشمن من کیست؟ فرمود: آن کس که از تو بیزاری جوید و تو را لعنت کند
3- 3) . در این کتاب چنین آمده است: حافظ جمال الدّین زرندی به دنبال حدیث «من کنت مولاه فعلی مولاه»- که در آینده (مجلّد حدیث غدیر) خواهد آمد چنین گوید: امام واحدی گفته است: این ولایتی را که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم اثبات کرد، روز قیامت درباره ی آن سؤال خواهد شد. یعنی از ولایت علی و اهل البیت؛ زیرا خداوند متعال به پیامبرش دستور داد که به آیندگان بفهماند که آن حضرت، از تبلیغ رسالت اجر و پاداشی به جز دوستی خویشاوندان را نخواهد خواست و مقصود آن است که از آنان سؤال می شود که آیا به همان گونه که پیامبر به آن ها دستور داده است، آنان را به ولایت پذیرفته اند یا این که آن را تباه کرد و بی ارزش دانسته اند. بنابراین امّت مورد بازخواست و پی گیری قرار می گیرند.

همان گونه که از کتاب های او عدّه ای از محدّثین نقل کرده و از او به عنوان شیخ امام علّامه محدّث حرم شریف نبوی توصیف کرده اند که از آن جمله است ابن صبّاغ مالکی. (1)

25 - روایت سیّد محمّد دهلوی معروف به گیسودراز

اشاره

در حدیث آمده است: «من و علی از یک نور آفریده شدیم، چهار هزار سال پیش از آن که خداوند آدم را بیافریند. پیوسته در یک جایگاه بودیم تا این که در صلب عبدالمطّلب از یک دیگر جدا شدیم.» این حدیث دلالت دارد بر این که تمام کمالاتی که در آدم علیه السلام وجود داشت، همگی در حضرت محمّد صلی الله علیه و آله و سلم جمع است. همین سان کمالات نوح و موسی کلیم و خلیل اللّه و روح اللّه همگی در آن حضرت گرد آمده اند. و خداوند آدم و عالم را نیافرید مگر به خاطر رسول خاتم. (2)

این روایت را در دو موضع دیگر از کتابش نقل کرده است: یک جا به این عبارت که فرمود: «من و علی خلق شدیم، نبوّت در من و خلافت در او است». و عبارت دیگر:

«من و علی از نور واحدی آفریده شدیم.» (3)