ترجمه کمال الدین جلد2 صفحه 27

ص:29

انبیاء وجود دارد، سنّتی از موسی بن عمران و سنّتی از عیسی و سنّتی از یوسف و سنّتی از محمّد صلوات اللَّه علیهم.

امّا سنّت او از موسی بن عمران آن است که او نیز خائف و منتظر است، امّا سنّت او از عیسی آن است که در حقّ او نیز همان می‌گویند که در باره عیسی گفتند، امّا سنّت او از یوسف مستور بودن است، خداوند بین او و خلق حجابی قرار می‌دهد، مردم او را می‌بینند امّا نمی‌شناسند، و امّا سنّت او از محمّد صلی اللَّه علیه و آله و سلم آن است که به هدایت او مهتدی می‌شود و به سیره او حرکت می‌کند.

47-

(1) حارث بن مغیره گوید: از امام صادق علیه السّلام پرسیدم: آیا می‌شود مردم در حالی باشند که امامشان را نشناسند؟ فرمود: چنین گفته شده است، گفتم:

مردم در آن حال چه می‌کنند؟ فرمود: به امر اوّل می‌آویزند تا آنکه آن دیگر نیز بر آنها روشن شود.

48-

(2) از امام موسی کاظم علیه السّلام روایت شده است که فرمود: از امام صادق علیه السّلام شنیدم که در تفسیر این قول خدای تعالی: قُلْ أَ رَأَیْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ