ترجمه کمال الدین جلد2 صفحه 293

ص:295

و آن بعد از مدّتی طولانی و قساوت دلها و پر شدن زمین از ستم واقع خواهد شد (1) و به زودی کسانی نزد شیعیان من آیند و ادّعای مشاهده کنند بدانید هر که پیش از خروج سفیانیّ و صیحه آسمانی ادّعای مشاهده کند دروغگوی مفتری است

و لا حول و لا قوّة إلّا باللَّه العلیّ العظیم.

گوید: از این توقیع استنساخ کردیم و از نزد او بیرون آمدیم و چون روز ششم فرا رسید بازگشتیم و او در حال احتضار بود به او گفتند: وصیّ شما از پس شما کیست؟ گفت: برای خدا امری است که خود او رساننده آن است و درگذشت و این آخرین کلامی بود که از او شنیده شد.

46-

(2) محمّد بن حسن صیرفی دورقی «1» که مقیم بلخ بود می‌گوید: اراده سفر حجّ کردم و مقداری اموال به من داده بودند که آنها را به شیخ أبو القاسم حسین بن روح- قدّس اللَّه روحه- تسلیم کنم، مقداری از این اموال طلا و مقداری دیگر نقره بود که آنها را تبدیل به شمش کردم و چون به سرخس فرود آمدم خیمه خود

(1) فی بعض النسخ «الدوری».