ترجمه کمال الدین جلد2 صفحه 555

ص:557

جگرخوار از بیابانی خشک خروج می‌کند و او مردی است چهار شانه و زشت رو و کلّه گنده و آبله رو و چون او را ببینی می‌پنداری که یک چشم است نامش عثمان و نام پدرش عنبسه و از فرزندان ابو سفیان است تا به سرزمینی که دارای قرارگاه و خرّمی است می‌رسد و در آنجا بر تخت سلطنت می‌نشیند.

10-

(1) عمر بن یزید گوید: امام صادق علیه السّلام به من فرمود: سفیانی خبیث‌ترین مردم و کبود و سرخ و ارزق است، می‌گوید: خدایا خون من، خون من سپس می‌گوید:

آتش! و از خباثتش آن است که کنیزی را که از او صاحب فرزند است زنده زنده در گور می‌کند از ترس آنکه مبادا مکانش را نشان بدهد.

11-

(2) عبد اللَّه بن ابی منصور بجلیّ گوید: از امام صادق علیه السّلام از نام سفیانیّ پرسش کردم فرمود: با نامش چه کار داری؟ چون استانهای پنج‌گانه شام یعنی دمشق و حمص و فلسطین و اردن و قنّسرین را تصرّف کند متوقّع فرج باشید.