ترجمه کمال الدین جلد2 صفحه 563

ص:565

باب 58 نوادر کتاب‌

1-

اشاره

(1) مفضّل بن عمر گوید: از امام صادق علیه السّلام از معنای قول خدای تعالی که می‌فرماید: وَ الْعَصْرِ إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِی خُسْرٍ پرسیدم. گفت: (العصر) عصر خروج قائم علیه السّلام است إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِی خُسْرٍ یعنی دشمنان ما. إِلَّا الَّذِینَ آمَنُوا یعنی به آیات ما ائمّه، وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ یعنی همراهی با برادران وَ تَواصَوْا بِالْحَقِ یعنی به امامت، وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ یعنی در دوران فترت و غیبت امام.

مصنف این کتاب رضی اللَّه عنه گوید:

(2) گروهی به فترت معتقد شده‌اند و به آن نیز احتجاج کرده‌اند و می‌پندارند که امامت پس از محمّد صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم منقطع شده است همچنان که نبوّت و رسالت از پیامبری تا پیامبر دیگر و از رسولی تا رسول دیگر