علوم قرآن (مقدماتی) صفحه 100

جمله (لا یَأتِیهِ الباطِلُ ) نیز بیانگر نفی تحریف است؛ چون می فرماید: به هیچ صورتی باطل در قرآن راه نخواهد یافت. از طرفی هرگونه تغییر، فزونی یا کاهش موجب شکست پذیری قرآن و راهیابی باطل به آن می شود، بنابر این تحریف هم که یکی از مصادیق باطل است به قرآن سرایت نخواهد کرد.

عبارت: (مِن بَینِ یَدَیهِ وَ لا مِن خَلفِهِ ) می تواند به معنای پیش رو و پشت سر باشد یا به معنای هنگام نزول و پس از آن؛ در هر صورت یک تعبیر کنایی است و ناظر بر نفی کامل راهیابی باطل به قرآن است. مراد این است که به هیچ روی هیچ نوع باطل در قرآن راه ندارد، چنان آیات و جملاتش مستحکم و استوار است که هر گونه نفوذ باطل را در خود عقیم می کند.

و سرانجام، جمله پایانی آیه (تَنزِیلٌ مِن حَکِیمٍ حَمِیدٍ) یادآور علت آسیب ناپذیری قرآن است، یعنی قرآن از آن روی مصون از هرگونه تحریف و تبدیل است که کلام خداوند حکیم و ستوده و فرا سوی فکر بشر است. (1)

2- دلیل عقلی

قرآن کریم آخرین کتاب الهی و قوانین و دستورات آن به عنوان کامل ترین و جامع ترین برنامه سعادت، تا روز قیامت هادی و راهنمای بشریت است. پس از قرآن کتابی نخواهد آمد و بعد از پیامبر اکرم حضرت محمد مصطفی (صلی الله علیه و آله) رسولی فرستاده نخواهد شد. اگر شریعت اسلامی آخرین شریعت و قرآن کریم راهنمای تمامی انسان ها تا پایان دنیا باشد، حکمت خداوند متعال اقتضا می کند که کتاب خود را از هرگونه دستبرد و دگرگونی محفوظ بدارد و تدابیر لازم را برای سلامت آن از تحریف