علوم قرآن (مقدماتی) صفحه 147

وضعی و انتقالی آن بسیار آرام است و به واسطه کروی بودن زمین و قانون جاذبه آن و همچنین قشر عظیمی که اطراف آن را گرفته است (جو زمین)، می تواند محل آسایش و راحتی و مکان امنی برای زندگی باشد؛ خداوند در آیه مذکور هم بر حرکت زمین اشاره دارد و هم بر محل آسایش بودن آن، تا بتواند موجب رشد و تعالی بشر باشد. (1)

د) گسترش زمین

خداوند می فرماید: (وَ الأَرضَ بَعدَ ذلِکَ دَحاها) (2) و بعد از آن، زمین را گسترش داد

کلمه «دحو» به معنای گسترش دادن است و اشاره به آن دارد که در آغاز خلقت زمین، تمام سطح زمین را آبها فرا گرفته بودند. این آبها به تدریج در سفره های زیر زمینی جای گرفتند و خشکیها از زیر آب سر بر آوردند و روز به روز گسترده تر شدند (3) تا این کره خاکی به وضع کنونی در آمد.

درباره گسترش زمین، به این نکته نیز اشاره شده است که توسعه و گسترش زمین به همراه شکل کرویت آن است البته این گسترش یافتن، تنها به زمین اختصاص ندارد، بلکه آسمانها را نیز شامل می شود که خداوند متعالی می فرماید:

(وَ السَّماءَ بَنَیناها بِأَیدٍ وَ إِنّا لَمُوسِعُونَ ) (4) و آسمان را با قدرت بنایش کردیم، و قطعاً ما گسترش دهنده هستیم.

آیات مذکور به گسترش جهان هستی اشاره دارد؛ زیرا کره زمین بر اثر جذب

1- (1) . تفسیر نمونه، ج13، ص222.
2- (2) . نازعات، آیه30.
3- (3) . همان، ج26، ص100 و ج22، ص374.
4- (4) . ذاریات، آیه47.