علوم قرآن (مقدماتی) صفحه 35

مشهور قرآن عبارتند از: تنزیل، (1) مجید، (2) حدیث، (3) کریم، (4) حکیم، (5) مُهَیمِن، (6) نور، (7) عظیم، (8) عزیز، (9) مبارک، (10) مبین، (11) حبل. (12)

البته باید توجه داشت که عنوان «مُصحف» در صدر اسلام و بعد از رحلت رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) برای «قرآن مکتوب» و جمع آوری شده مطرح گردید. (13) آن زمان که اولین بار در عهد ابوبکر صدیق (رضی الله عنه) قرآن را در صُحف و اوراقی جمع آوری نمودند و از میان نام های گوناگونی که پیشنهاد گردید عنوان «مصحف» که توسط صحابه جلیل القدر عبدالله بن مسعود (رضی الله عنه) پیشنهاد گردیده بود مورد پسند واقع گردید. بعداً در زمان حضرت عثمان (رضی الله عنه) نسخه های قرآن را که بر مبنای همین مصحف استنساخ

1- (1) . یس، آیه5؛ شعراء، آیه192؛ اسراء، آیه106؛ انسان، آیه23.
2- (2) . ق، آیه1.
3- (3) . زمر، آیه23؛ کهف، آیه6؛ نجم، آیه59 و 60؛ طور، آیه34.
4- (4) . واقعه، آیه77.
5- (5) . یس، آیه2 و آل عمران، آیه58.
6- (6) . مائده، آیه48.
7- (7) . اعراف، آیه157.
8- (8) . حجر، آیه87.
9- (9) . فصلت، آیه41.
10- (10) . انبیاء، آیه50؛ انعام، آیه92و 155؛ ص، آیه29.
11- (11) . حجر، آیه1.
12- (12) . آل عمران، آیه103.
13- (13) . علت شیوع «مصحف» پس از رحلت پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) مسأله کتابت و نگارش قرآن بود. صحیفه به چیزی که گسترده باشد اطلاق می شود و به اوراقی که روی آن می نوشتند صحیفه می گفتند و مصحف مجموعه ای از صحیفه های نوشته شده است که بین دو جلد قرار گرفته باشد. هر چند کلمه صُحف در قرآن آمده است (مانند، عبس:13 و اعلی18و19) اما در هیچ مورد به معنای قرآن مکتوب و مصطلح ذکر نشده است.