علوم قرآن (مقدماتی) صفحه 91

نازل گردیده و تا قیامت باقی است، باطل دانسته و چنین می گوید: «شما خود ضعف و بی پایه بودن این نظریه را می بینید زیرا افراد با اطلاع به طور حتم می دانند که این قرائت های هفتگانه و ده گانه و سیزده گانه که امروز مشهور گردیده اند؛ در برابر قرائتهایی که در قرون اول بوده، مشتی از خروار و قطره ای از دریا بیش نیست، چون قاریانی که از هفت قاری معروف و غیر آنها اخذ قرائت نموده اند، آن چنان زیاد بودند که به شمارش نیایند و به عدد نگنجند.

سپس ایشان به ذکر کتبی که اولین بار در مورد قاریان و قراء نگاشته شده می پردازد و خاطر نشان می کند که در بعضی از آنها 25 قاری، در برخی 5 قاری و در برخی 20 قاری ذکر شده و نهایتاً توسط ابوبکر بن مجاهد در هفت قاری حصر گردید، در آخر می گوید:

ما این فصل را بدان جهت تفصیل دادیم که افراد بی اطلاع چنین پنداشته اند که قرائت های صحیح تنها همان قرائت های هفتگانه است و «حروف» و وجوه هفتگانه ای که رسول خدا به آن اشاره نموده است، همان قرائتهای هفتگانه معروف هستند.» (1)

سیوطی نیز از ابوشامه نقل می کند که:

«عده ای خیال کرده اند که قرائت های هفتگانه متداول، همان است که در حدیث معروف به آن اشاره شده است، در صورتی که این مطلب مخالف اجماع تمام علماء و دانشمندان می باشد. آری تنها بعضی افراد جاهل و بی دانش تصور کرده اند». نظیر این مطلب از ابومحمد مکی و ابن تیمیه نیز نقل شده است. (2)