سلسله مباحث امامت و مهدویت جلد 4 صفحه 151

ص: 166

گفتم: «کدام صدقه برتر است؟» فرمود: «از آنچه خداوند- عزّوجلّ- بر تو حرام کرده، دور شوی».

گفتم: «درباره وارد شدن بر سلطان چه می‌فرمایید؟» فرمود: «آن را در نظر ندارم».

گفتم: «هنگامی به شام مسافرت کردم و ابراهیم بن ولید نزدم آمد و گفت:" ای عبدالغفار! نزد حاکم مرو که تو را به سه چیز دعوت می‌کند: دنیا دوستی؛ فراموشی مرگ؛ خشنودی و رضایت کم به آنچه خداوند بر تو تقسیم نموده است."

گفتم: «ای پسر رسول خدا! من خانواده دارم و برای به دست آوردن سود به آنجا تجارت می‌کنم، نظر شما درباره آن چیست؟» فرمود: «ای بنده خدا! من به تو دستور رها کردن دنیا را نمی‌دهم؛ بلکه تو را به ترک گناهان، امر می‌کنم که ترک دنیا، فضیلت و برتری است و ترک گناهان، واجب است و تو، به واجب نیازمندتر از به دست آوردن فضیلت هستی».

دست و پایش را بوسیدم و گفتم: «پدر و مادرم فدای تو باد، ای پسر رسول خدا! پس علم درست، جز در نزد شما یافت نمی‌شود و من سن و سالم زیاد شده و استخوان‌هایم سست گشته و در شما چیزی نمی‌بینم که به آن شادمان شوم، شما را می‌کشند، تبعید می‌کنند و ترسان از دشمن می‌بینم و من از مدتی قبل منتظر قائم شما هستم و با خود می‌گویم: امروز یا فردا ظهور می‌کند».

فرمود: «ای عبدالغفار! قائم ما هفتمین نفر از فرزندان من است و او نیست و ظهورش فرا نرسیده است». رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: «همانا امامان پس از من دوازده نفر و به تعداد جانشینان بنی‌اسرائیل هستند که نُه نفر از نسل حسین علیه السلام می‌باشند و نُهمین نفر آن‌ها، قائم علیه السلام است که در آخرالزمان ظهور می‌کند و زمین را پر از قسط و عدل می‌کند، پس از آنکه از ستم و ظلم پر شده باشد».