سلسله مباحث امامت و مهدویت جلد 4 صفحه 378

ص: 406

عصر علیه السلام مخصوصاً در مکان‌ها و اوقاتی که زیارت در آنجا مورد تأکید است را ترک نکنید و مرا هم از دعایتان محروم ننمایید، إن شاء اللَّه تعالی».

دعاهایی از امام زمان علیه السلام

1. امیرالمؤمنین علیه السلام در مورد قائم علیه السلام فرمود: «گویی او را می‌بینم که از وادی‌السلام به مسجد سهله می‌رود، در حالی که بر اسبی با پاهای سفید سوار است و دعا می‌کند و در دعایش می‌گوید:

«لا اله الّا اللَّه حقّاً حقّاً لا اله الّا اللَّه ایماناً و صدقاً لا اله الّا اللَّه تعبداً و رقاً اللهمَّ معین کلّ مؤمن وحید، و مذلّ کلّ جبّار عنید، انت کهفی حین تعیینی المذاهب، و تضیق علیّ الارض بما رحبت، اللهمَّ خلقتنی و کنت عن خلقی غنّیاً و لو لا نصرک ایای لکنت من المغلوبین یا مبعثر الرحمة من مواضعها، و مخرج البرکات من معادنها و یا من خصَّ نفسه بشموخ الرفعة فاولیائه بعزّه یتعززون، یا من وضعت له الملوک نیر المذلّة علی اعناقهم فهم من سطوته خائفون، اسئلک باسمک الذی قصرت عنه خلقک فکلّ لک مذعنون، اسئلک ان تصلّی علی محمّد و علی آل محمّد و ان تنجز لی امری و تعجِّل لی الفرج و تکفینی و تعافینی و تقضی حوائجی الساعة الساعة اللیلة اللیلة انّک علی کل شئ قدیر».[618]

2. دعایی که امام زمان علیه السلام به احمد بن ابی لیث رحمه الله در شهر بغداد و در قبرستان قریش یاد داد، در حالی که او به قبرهای قریش فرار کرد و از ترس کشته شدن به آن‌ها پناه برد و به برکت این دعا نجات یافت و آن دعا این است:

«اللهمَّ عظم البلآء و برح الخفآء و انقطع الرجآء و انکشف الغطآء و ضاقت