سلسله مباحث امامت و مهدویت جلد 4 صفحه 6

ص: 14

قرآن و قرآن با آنهاست و از هم جدا نخواهند شد.

و حتّی در ضمن یک حدیث اضافه کردند:

«فان فینا اهل البیت فی کل خلف عدولًا ینفون عنه تحریف الغالین و انتهال المبطلین»؛[3]

[ «در میان ما اهل بیت، در هر نسلی، کسانی هستند که در دین استوارند و هرگونه تحریف غلوکنندگان و فتنه اهل باطل را، از دین دور می‌کنند».]

ب) مبدأ طرح مسأله خلافت:

مسأله «رهبری امّت در دوره بعد از رسول خدا صلی الله علیه و آله» از همان آغاز بعثت و نزول وحی، کم و بیش مورد توجّه بوده است و حتّی داستان آن شخص که ایمان آوردن به آن حضرت را مشروط به این کرد که بعد از آن حضرت، رهبری با او باشد، ولی حضرت نپذیرفتند، مشهور است.

اصل دیدگاه شیعه در مورد جانشینی پیامبر صلی الله علیه و آله مطلبی است که در زمان آن حضرت به دستور خدا و به وسیله شخص پیامبر صلی الله علیه و آله به همه مردم اعلام شد و در آن زمان کسی با آن مخالفت نکرد، بلکه همه مردم حتّی کسانی که بعدها جریان سقیفه را به وجود آوردند، شادی کردند و ضمن بیعت آن را تبریک گفتند، امّا توطئه‌ها و نقشه کشی‌های سرّی را از همان لحظه شروع کردند و تا آنجا پیش رفتند که می‌خواستند پیامبر صلی الله علیه و آله را ترور کنند.

بعد از پیامبر صلی الله علیه و آله مسأله به صورت بحرانی متجلّی شد و مخالفان با شدّت و قساوت فوق العاده به اسم مصلحت، وارد عمل شدند و با تهدید و جو سازی، فضایی را به وجود آوردند که در نهایت با برنامه‌ای که پیامبر صلی الله علیه و آله اعلام کرده بودند،