مبانی کلامی اعجاز قرآن صفحه 123

معارضه با قرآن در عصر پیامبر (صلی الله علیه و آله)

برخی از کسانی که نسبت معارضه با قرآن در زمان حیات پیامبر (صلی الله علیه و آله) به آنها داده شده، از این قرارند:

1. سجاح، دختر حارث بن سوید بن عقفان، از قبیله بنی تغلب. می گویند او پس از رحلت رسول خدا (صلی الله علیه و آله) ادعای نبوت کرد و عده ای دعوتش را اجابت کردند.(1) وی هنگام پیوستن به مسیلمه، سخنانی گفته که برخی آنها را معارضه با قرآن دانسته اند.(2)

2. طلیحه بن خویلد بن نوفل اسدی فقعسی، از قبیله بنی اسد. پیش از رحلت رسول خدا (صلی الله علیه و آله) ادعای نبوت کرد(3) و هرچند از او کلماتی به عنوان معارضه با قرآن نقل نکرده اند، ولی ادعای وحی شدن به وی، از او نقل شده است.(4)

معارضه با قرآن پس از وفات پیامبر (صلی الله علیه و آله)

1. برخی از کسانی که نسبت معارضه با قرآن پس از رحلت پیامبر به آنها داده شده، عبارت اند از:

1. عبدالله بن مقفع (107-143 ه)؛(5) می گویند او اول مسیحی بوده و به دست منصور عباسی مسلمان شده است.(6)

2. ابن ابی العوجا (155 ه)؛ یکی از زندیق های عصر امام صادق (علیه السلام)

1- (1) طبری، محمد بن جریر، ابی جعفر، تاریخ الامم و الملوک، ص 496.
2- (2) عزالدین بن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج 2، ص 18.
3- (3) عزالدین بن اثیر، اسد الغابه فی معرفه الصحابه، ج 2، ص 477.
4- (4) عزالدین بن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج 2، ص 22.
5- (5) بطرس بستانی، دائره المعارف، ج 11، ص 521.
6- (6) شیخ عباس قمی، الکنی و الألقاب، ج 1، ص 421.