مبانی کلامی اعجاز قرآن صفحه 127

معارضه باقرآن آورده است، وجود ندارد؛ بلکه می توان گفت مسیلمه این کلمات را با توجه به کاهن بودنش گفته است. علاوه بر آن که اصل ماجرا نیز با نقل های متفاوتی بیان شده است(1) و خلاصه آن که، این کلمات پست و رکیک را نمی توان مصداق معارضه با قرآن دانست.(2) بعضی نیز معتقدند بسیاری از این قطعات ساختگی، با کلمات فصیح و بلیغی که از مسیلمه به دست ما رسیده، تفاوت زیادی دارند.(3)

6. ابن الراوندی (245 ق)(4) در مورد معارضات وی دو دیدگاه متفاوت وجود دارد: گروهی مثل ابی الفداء، ابن راوندی را فردی ملحد و دارای فکر التقاتی می دانند و بر این باورند که او کتاب هایی در مقام معارضه با قرآن نوشته است(5) و دسته ای دیگر از ابن راوندی دفاع می کنند و کلمات وی را توجیه می کنند و بر این باورند که ابن راوندی

1- (1) علی المعماری، حول اعجاز القرآن، ص 30-33.
2- (2) تمهید الاوائل و تلخص الدلائل، ص 182 و الاقتصاد فیما یتعلق بالاعتقاد، ص 271. ایشان می گوید: کلام مسیلمه، اسود و طلیحه، آن قدر رکیک و زننده است که نمی شود آنها را جزو معارضه با قرآن دانست.
3- (3) حول اعجاز القرآن، ص 37.
4- (4) می گویند: دانشمند مشهوری بوده و از او مقالات زیادی در علم کلام نقل می کنند و او را از جمله کسانی می دانند که به مناظره با دانشمندان کلامی می پرداخته است. (الکنی والألقاب، ص 287). عده ای او را در زمره معارضه کنندگان با قرآن بر شمرده اند و به او نسبت داده اند که در مقام معارضه با قرآن کلماتی داشته است (مصطفی صادق رافعی، اعجاز القرآن و بلاغه النبویه، ص 183). وی آثار بسیاری دارد، که از جمله آنها کتاب اللامع و کتاب فرند، زمرد و قضیب الذهب و... می باشد. در کتاب زمرد می گوید: ما در کلام اکتم بن صیفی چیزی می بینم که از آیه: إِنّا أَعطَیناکَ الکَوثَرَ نیکوتر می باشد (تاریخ ابی الفداء، المختصر فی اخبار البشر، ج 2، ص 64 و 65).
5- (5) تاریخ ابی الفداء، المختصر فی اخبار البشر، ج 2، ص 64.