دلایل عقلی و نقلی امامت و مهدویت صفحه 146

است؛ پس تا راه و راهرو و منزل برقرار است، راهنما نیز لازم است.(1)

علاوه بر این، «رسول» و «نبی» از اسماء الهی نیستند؛ اما «ولیّ» از اسماء خداوند است؛ لذا منقطع نمی گردد.(2)

اما شأن ولایت، بسیار عمیق تر وگسترده تر از مقام نبوّت و حتی امامت است. در حقیقت، ولایت، باطن شریعت است(3) و ولیّ، سرپرست نظام هستی به اذن خدای سبحان.(4)

شیخ عطار در بیان معنای ولایت می گوید:

ولایت برتر از طور عقول است

از این معنی که عقلت بوالفضول است

ولایت عالم عشق است میدان

که عقل آن جا بود مدهوش و حیران(5)

وی، هم چنین، در معنای دوام ولایت، این چنین می سراید:

به هر وقتی و هر دور و زمانی

بود صاحب دلی در هر مکانی

وجود او بلاها می کند دفع

به جمله مردمان از وی رسد نفع

نباشد ختمشان تا روز محشر

که گردد این جهان یک سر مکدّر(6)

بنابراین، محور برهان حاضر، جنبه امامتی و ولایتی انسان کامل می باشد؛ که به اذن خداوند و به موجب اقتضای جایگاه وجودی اش، به آن دست یافته است.

1- موضوع پایان نبوت و استمرار ولایت و امامت، در احادیث و سخنان دانشمندان دین بسیار آمده و کاملاً برهانی شده است. رک: تفسیر صافی، ج1، ص23؛ تهرانی، امام شناسی، ج 2، ص157 و امام خمینی، تعلیقات علی شرح الفصوص، ص178.
2- حسن زاده آملی، یازده رساله، نهج الولایه، ص 175.
3- رک: مجموعه آثار استاد مطهری، ج4، ص 44 - 917.
4- فصوص الحکم، ص 135.
5- فاضلی، اندیشۀ عطار، ص 109.
6- فاضلی، اندیشۀ عطار، ص 105.