دلایل عقلی و نقلی امامت و مهدویت صفحه 159

انسانی نباشد، سایر انسان ها نیز نخواهند بود.(1)

هم چنین، خداوند برای بیان موضوع جعل خلیفه، از فعل ماضی (جعلتُ) یا مضارع (اَجعلُ) -که بر انجام یک باره فعل، دلالت دارند- استفاده نکرده؛ بلکه در قالب اسم فاعل(جاعل)، بر استمرار این امر صحّه گذارده است. علاوه بر این، «جاعل» را مانند آیه «إِنِّی جاعِلُک لِلنَّاسِ إِماماً» (2) مقید به شخص یا زمان خاصی نکرده است تا معنای آن، محدود نشود.(3)

4. عبدِ مخلص خداوند هستند

آنان تنها کسانی هستند که به نهایت عبودیت رسیده و از ره گذر این مقام، در نزد خداوند، به جایگاه رفیعی نائل شده اند. قرآن در توصیف پیامبران، بیش از هر چیز به این ویژگی آنان اشاره کرده و علت دست یابی آنان به مقامات بالا را در همین خصوصیت دانسته است.

چنان چه از زبان حضرت عیسی علیه السلام می فرماید: «قالَ إِنِّی عَبْدُ اللَّهِ آتانِیَ الْکتابَ وَ جَعَلَنی نَبِیًّا»(4) و خضر نبی علیه السلام - معلّم حضرت موسی علیه السلام - را این چنین به مقام بندگی می ستاید: «فَوَجَدا عَبْداً مِنْ عِبادِنا آتَیْناهُ رَحْمَهً مِنْ عِنْدِنا وَ عَلَّمْناهُ مِنْ لَدُنَّا عِلْما» (5) و پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم، را با صفت عبد می خواند: «سُبْحانَ الَّذی أَسْری بِعَبْدِهِ لَیْلاً مِنَ الْمَسْجِدِ

1- مجموعه آثار استاد شهید مطهری، ج4، ص933. 
2- سورۀ بقره، آیۀ 124.
3- حسن زاده آملی، انسان کامل از دیدگاه نهج البلاغه، ص 105.
4- سورۀ مریم، آیۀ30.
5- سورۀ کهف، آیۀ 65.