دلایل عقلی و نقلی امامت و مهدویت صفحه 161

کلَّها»(1) و حضرت ابراهیم علیه السلام را آگاه به ملکوت آسمان ها و زمین می داند: «وَ کذلِک نُری إِبْراهیمَ مَلَکوتَ السَّماواتِ وَ الْأَرْض»(2)

8. علم غیب دارند

این موضوع از آیات مختلفی استفاده می شود؛ از جمله:

«وَ أُنَبِّئُکمْ بِما تَأْکلُونَ وَ ما تَدَّخِرُونَ فی بُیُوتِکم»(3)؛

«فَلا یُظْهِرُ عَلی غَیْبِهِ أَحَدا إِلاَّ مَنِ ارْتَضی مِنْ رَسُول»(4) ؛

«وَ ما کانَ اللَّهُ لِیُطْلِعَکمْ عَلَی الْغَیْبِ وَ لکنَّ اللَّهَ یَجْتَبی مِنْ رُسُلِهِ مَنْ یَشاء».(5)

9. ترس و اندوهی ندارند

قرآن کریم در توصیف اولیای الهی می فرماید:

«الَّذینَ یُبَلِّغُونَ رِسالاتِ اللَّهِ وَ یَخْشَوْنَهُ وَ لا یَخْشَوْنَ أَحَداً إِلاَّ اللَّهَ»(6)؛

«أَلا إِنَّ أَوْلِیاءَ اللَّهِ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ»(7)

1- سورۀ بقره، آیۀ 31.
2- سورۀ انعام، آیۀ 75.
3- سورۀ آل عمران، آیۀ 49.
4- سورۀ جن، آیۀ 26 و 27.
5- سورۀ آل عمران، آیۀ 179.
6- سورۀ احزاب، آیۀ 39.
7- سورۀ یونس، آیۀ62.