دلایل عقلی و نقلی امامت و مهدویت صفحه 169

الثغور و الاطراف»؛(1)

«فهو امامٌ... و کلامه الفصل و حکمه العدل»؛(2)

«لیس للامام الاّ... الاحیاء للسنّه و اقامه الحدود علی مستحقیها و إصدار السّهمان علی اهلها...»؛(3)

«انّه لیس الامام إلاّ ما حمّل من امر ربه»؛(4)

«و الامام...قائم بامر الله».(5)

از آن چه گفته شد جایگاه رفیع ذوات مقدس معصومین علیهم السلام روشن گشت؛ مقامی که به سبب آن و به اذن خداوند، آنان، از هر گونه خطا و گناه به دور هستند(6)و از علم و آگاهی ژرفی، برخوردار.(7) از مرگ نمی هراسند؛(8)در ماده کائنات تصرف می کنند؛ قوای ارضیه و سماویه را به تسخیر خویش درمی آورند؛ هر محالِ عادی را ممکن می کنند(9) و آغاز و انجام امور هستند…(10)

1- اصول کافی، ج1، ص 278 و کمال الدین، ج2، ص 600.
2- نهج البلاغه، خطبه 92.
3- نهج البلاغه، خطبه 104.
4- نهج البلاغه، خطبه 104.
5- کمال الدین، ج2، ص 605.
6- رک: علامه طباطبایی، تفسیر المیزان، ج2، صص 138 – 134؛  جلال الدین سیوطی، الدرّ المنثور، ج6، ص 605 وحاکم نیشابوری، المستدرک علی الصحیحین، ج3، ص 146. 
7- کمال الدین، ج2، ص601؛ نهج البلاغه، خطبه 2 و  اصول اکافی، ج1، ص224، باب انّ الائمه ورثوا علم النبی .
8- نهج البلاغه، خطبه 55.
9- استاد حسن زاده آملی، انسان کامل از دیدگاه نهج البلاغه، ص 73.
10- «و بنا یفتح الله و بنا یختم الله» . بحار الانوار، ج7، ص 44 و غایه المرام، ص 352.