دلایل عقلی و نقلی امامت و مهدویت صفحه 209

القیامه».(1)

این روایت همراه با نوعی استدلال است که به تنهایی، پاسخ فخر رازی و نیز برخی روایات ضعیف، که مصداق صادقین را غیر اهل بیت علیهم السلام می دانند، می دهد. روایت مذکور تصریح کرده است که مخاطب آیه، همه مؤمنان هستند. حال، اگر مراد از صادقین نیز همه مؤمنان باشند، وحدت مطیع و مطاع، و نیز، مرجع و راجع، لازم می آید و این صحیح نیست که خدای حکیم، مؤمنان را دستور دهد که همراه خود باشند.

از طرف دیگر، از این که مؤمنان به صادقین ارجاع داده می شوند، معلوم می شود که صادقین، افراد استثنایی و معصوم هستند و روشن است که عصمت پس از رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم، تنها برای امامان اهل بیت علیهم السلام ادعا شده است.

2. امام باقر علیه السلام درباره همین آیه فرمود: «ایانا عنی».(2)

3. حاکم حسکانی(3) در کتاب خود، احادیثی آورده است که مراد از صادقین را به رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم، علی علیه السلام و اولاد او علیهم السلام تفسیر کرده اند. در این جا به یک نمونه از روایات کتاب او اشاره می شود:

مالک بن انس از نافع روایت کرده است که عبدالله بن عمر درباره قول خدای تعالی، «وَ کونُواْ مَعَ الصَّادِقِینَ»گفت: «خداوند، تمامی اصحاب پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم را فرمان داده که از خدا بترسید؛ سپس به آنان گفت: با صادقان، یعنی با محمد صلی الله علیه و آله و سلم و علی علیه السلام (و در حدیث دیگر: با پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم و اهل بیت

1- جوینی، محمد بن ابی بکر، فرائد السمطین، ج1، ص312؛ شیخ صدوق، کمال الدین، ص264 و علامه مجلسی، بحارالانوار، ج 33، ص 149.
2- کلینی، اصول کافی، ج 1، ص 208.
3- ذهبی، رجالی بزرگ اهل سنت، درباره او می گوید:«استاد، دارای اتقان و استواری و عالم به علم حدیث است». رک: تذکره الحفاظ، ج 3، ص  258.