امامت صفحه 122

است که می فرمایند :

إِنَّ عِنْدَنَا لَصَحِیفَهً یُقَالُ لَهَا الْجَامِعَهُ مَا مِنْ حَلَالٍ وَ لَا حَرَامٍ إِلَّا وَ هُوَ فِیهَا حَتَّی أَرْشِ الْخَدْشِ.(1)

همانا نزد ما صحیفه ای است که به آن جامعه گفته می شود هیچ حلال و حرامی نیست مگر این که در آن وجود دارد حتی ارش خراش.

ائمه (علیهم السلام) با بیان این صحیفه خواسته اند به مردم بفهمانند که ما با وجود این صحیفه دیگر نیازی به اِعمال رأی و قیاس در احکام الهی نداریم. روشن است که احکام دین اسلام را به رأی و قیاس نمی توان به دست آورد. و باید به عالمان دین که اهل بیت پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) است، مراجعه کرد.

11 _ 4. اصول و کلیات علم

روایاتی از پیامبر گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) نقل شده است که آن گاه که بیمار شده بودند و با آن بیماری هم رحلت فرمودند، حضرت امیر (علیه السلام) را خواند و عبای خویش را بر سر او کشید و مدّتی آن دو در این حال بودند تا این که عبا را کنار زده بیرون آمدند. از امیرمؤمنان (علیه السلام) سؤال شد که رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) در آن حال به شما چه فرمود : امیرمؤمنان (علیه السلام) جواب داد :

حَدَّثَنِی بِأَلْفِ حَدِیثٍ یَفْتَحُ کُلُّ حَدِیثٍ أَلْفَ حَدِیثٍ.(2)

هزار حدیث برای من حدیث کرد که از هر حدیثی هزار حدیث دیگر گشوده می شود.

و در روایتی دیگر دارد که :

إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله و سلم) عَلَّمَنِی أَلْفَ بَابٍ مِنَ الْحَلَالِ وَ الْحَرَامِ مِمَّا کَانَ إِلَی یَوْمِ