امامت صفحه 160

حضرت نقل کرده و در ادامه آن در بابی تحت عنوان «من شاهد القائم (علیه السلام) » تعدادی از کسانی را که آن حضرت را دیده اند، نام برده است.(1)

15 _ 3. غیبت امام مهدی (علیه السلام)

غیبت آن حضرت نیز از اموری مسلّم است که جای هیچ گونه شک و تردیدی در آن نیست. امر غیبت ایشان در روایات فراوانی از پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) و امیرمومنان و حضرت زهرا (علیهما السلام) و سایر ائمه (علیهم السلام) نقل شده و امامان معصوم (علیهم السلام) در طول حیات خویش به آن تأکید کرده اند.

مرحوم صدوق در همان کتاب بابی را به این امر اختصاص داده و روایاتی را که از معصومین (علیهم السلام) در امر غیبت آن حضرت نقل گردیده در 160 صفحه جمع کرده است.(2)

بلکه اصحاب ائمه (علیهم السلام) پیش از توّلد آن حضرت کتاب هایی در غیبت آن حضرت به رشته تحریر در آورده اند. و نیز کتاب های زیادی در امر غیبت بعد از غیبت آن حضرت نوشته شده است.(3)

این امر حکایت از اهمیّت غیبت آن حضرت و شبهات معاندین دارد.

15 _ 4. غیبت صغری و کبری

امام صادق (علیه السلام) برای امام زمان (علیه السلام) دو غیبت بیان کرده است که یکی کوتاه و دیگری طولانی است. در اولی جز خواصّ شیعیانش از مکان او آگاه نمی شوند و در دومی تنها خواصّ دوستانش به مکان او راه می جویند.

لِلْقَائِمِ غَیْبَتَانِ: إِحْدَاهُمَا قَصِیرَهٌ وَ الْأُخْرَی طَوِیلَهٌ؛ الْغَیْبَهُ الْأُولَی لَا یَعْلَمُ بِمَکَانِهِ

1- . کمال الدین/424 - 479.
2- . کمال الدین/250 - 410.
3- . ر. ک: نور مهدی/77 - 95 مقاله «سیر تاریخی مسأله غیبت امام» نوشته ابراهیم امینی.