امامت صفحه 169

بعد می فرماید :

آنان که در رجعت به دنیا باز می گردند؛ دو طایفه اند: اوّل آنان که درجات بالایی از ایمان را حایز شدند و اعمال صالح آن ها زیاد است... دوم آنان که غرق در فساد بوده و مخالفت با حق و ستم بر اولیای الهی و تباهکاری بر آن ها غالب بوده است.(1)

علّامه مجلسی (ره) نیز رجعت را مورد اجماع و اتفاق شیعه _ در طول تاریخ _ شمرده و آن را چون خورشید در روز روشن مسلّم و آشکار دانسته است. و بعد یادآوری کرده، که از ائمه اطهار : قریب 200 روایت در این مورد توسط چهل تن از علمای اعلام و ثقات بزرگ و عظیم در بیش از 50 کتاب حدیثی شیعه نقل شده است. و بعد کتاب هایی را که در خصوص رجعت توسط اصحاب ائمه (علیهم السلام) نوشته شده، نام برده است.(2)

علامه طباطبایی (ره) نیز روایات رجعت را متواتر معنوی شمرده و خدشه در سند آن ها را در نفی رجعت بی فایده دانسته است. و بعد دلالت اجمالی آیات را بر رجعت تأیید کرده است.(3)

رجعت به معنای مذکور از مختصات شیعه است و به غیر از شیعه هیچ گروهی از مسلمانان بدان اعتقادی ندارد.

16 _ 2. امکان رجعت

با توجه به آیات فراوان و روایات زیادی که از معصومان (علیهم السلام) در مورد وقوع زنده شدن مردگان در این دنیا وارد شده است؛ به نظر نمی رسد مسلمانی در امکان رجعت تردیدی داشته باشد. از جمله آیه 56 سوره بقره که دلالت دارد بر زنده شدن هفتاد نفر همراه موسی که آن ها بعد از درخواست دیدن خداوند، به وسیله صاعقه

1- . اوائل المقالات / 77 و 78.
2- . بحار الانوار 53/122 - 124.
3- . المیزان 2/109 تفسیر آیه 210 سوره بقره.