امامت صفحه 176

ما نیست.

و نیز اقرار به رجعت را شرط ایمان می شمارد :

مَنْ أَقَرَّ بِسَبْعَهِ أَشْیَاءَ فَهُوَ مُوْمِنٌ وَ ذَکَرَ مِنْهَا الْإِیمَانَ بِالرَّجْعَهِ.(1)

کسی که به هفت چیز اقرار کند، مؤمن است و از هفت امر ایمان به رجعت را ذکر کرد.

و امام رضا (علیه السلام) هم ایمان و اقرار به رجعت را شرط شیعه بودن می داند :

مَنْ أَقَرَّ بِتَوْحِیدِ اللَّهِ ... وَ أَقَرَّ بِالرَّجْعَهِ وَ الْمُتْعَتَیْنِ و ... فَهُوَ مُوْمِنٌ حَقّاً وَ هُوَ مِنْ شِیعَتِنَا أَهْلَ الْبَیْتِ.(2)

کسی که به توحید خدا اقرار کند... و به رجعت و دو متعه اقرار کند و... پس او به حقیقت مؤمن و از شیعیان ما اهل بیت است.

بنابراین اگرچه با عدم اقرار و ایمان به رجعت، انسان از ایمان و اسلام خارج نمی شود ولی همان گونه که دیدیم ایمان و اقرار به رجعت در کمال ایمان و شیعه بودن لازم و ضروری است.

چکیده درس شانزدهم

Ë «رجعت» در لغت به معنای بازگشتن است و مراد از آن در روایات معصومان (علیهم السلام) بازگشت برخی انسان ها _ بعد از مرگ و پیش از قیامت _ به دنیاست.

Ë «رجعت» از مسائل اجماعی بین شیعیان _ در طول تاریخ _ شمرده می شود.

Ë از نظر قرآن و روایات امکان رجعت تردیدناپذیر است.

Ë برخی از آیات قرآن و نیز برخی روایات اهل بیت (علیهم السلام) به روشنی بر وقوع رجعت دلالت دارند.