امامت صفحه 69

اطاعت از خود می شمارد.

6 _ 2. امام حجّت خداست

هر نوع دلیل و برهان در لغت حجّت نامیده می شود. الحجّه: الدلیل و البرهان.(1)

«حجّت» در لسان روایات معصومان (علیهم السلام) هم به این معنا به کار رفته است. امامان معصوم (علیهم السلام)، پیامبران الهی، قرآن و عقل از نظر معصومان، حجّت خداوند متعال بر خلق اند. خداوند متعال رسولان خویش را در میان مردم مبعوث می کند تا آن ها را انذار کنند، بشارت دهند و تکالیف الهی را به آن ها برسانند تا حجّت و برهان الهی بر آنان تمام گردد.

(رُسُلاً مُبَشِّرِینَ وَمُنْذِرِینَ لِئَ_لّا یَکُونَ لِلنّاسِ عَلی آللّهِ حُجَّهٌ بَعْدَ آلرُّسُلِ).(2)

رسولانی فرستاد بشارت دهنده و انذار کننده تا این که برای مردم بر خدا بعد از آمدن رسولان حجّتی نباشد.

خداوند سبحانه به پیامبر گرامی اسلام و مؤمنین دستور می دهد در نماز روی خویش را از بیت المقدس به سوی کعبه برگردانند تا حجّتی برای یهود وجود نداشته باشد.

وَمِنْ حَیْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَکَ شَطْرَ آلمَسْجِدِ آلحَرامِ وَحَیْثُ ما کُنْتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَ_کُمْ شَطْرَهُ لِئَلّا یَکُونَ لِلنّاسِ عَلَیْکُمْ حُجَّهٌ .(3)

از آن جا که خارج شدی روی خویش به سوی مسجد الحرام برگردان و هر جا بودید روی خویش به سوی آن برگردانید تا برای مردم بر شما حجّتی نباشد.

پس هر چیزی که برای اثبات یا نفی مطلبی، بدان استناد شود، به گونه ای که

1- . لسان العرب 2/228.
2- . نساء / 165.
3- . بقره / 150.