- مقدمه 1
- مقدمه ی مؤلف 3
- متن روایت 13
- اشاره 16
- جلسه ی اول: معنی امام در قرآن 16
- جایگاه امامت در قرآن 20
- ابراهیم علیه السلام و تاریخ سازی 24
- امامت؛ مژده ی بزرگ 27
- جلسه ی دوم: امامت و وحی فعل خیر 30
- اشاره 30
- تفکیک مقام امامت از مقام نبوت 32
- مقام تکوینی امام 37
- اشاره 44
- جلسه ی سوم: مقام امام فوق انتخاب مردم 44
- امام و ملکوت اشیاء 45
- ضرورت وجود امام 51
- نقطه ی امید 54
- اشاره 57
- جلسه ی چهارم: برکات وجود امام و ضرورت آن 57
- امام؛ زمام دین 60
- امام؛ عامل نجات از تحریف 66
- برکات حاکمیت امام معصوم 69
- جلسه ی پنجم: امام؛ عامل جهت دهی به اسلام و مسلمین 75
- اشاره 75
- نزدیکی به عصمت امام علیه السلام 78
- اشاره 89
- جلسه ی ششم: امام؛ عالی ترین آرمان 89
- فرهنگ امامت و امید به آینده 91
- برکات نظر به حاکمیت معصوم 93
- امام و هدایت از مهالک 98
- امانت دارِ رفیق 101
- جلسه ی هفتم: امام و جوابگویی به تمام ابعاد انسانی 105
- اشاره 105
- نیاز بشر به حجت خدا 107
- برکات امام 113
- امام؛ عامل نجات جامعه از نفاق 119
- جلسه ی هشتم: جایگاه مقام موهبی امام 123
- اشاره 123
- امام؛ یگانه ی روزگاران 126
- امام و علم غیر اکتسابی 132
- اشاره 137
- جلسه ی نهم: امام و جوابگویی به عالی ترین نیاز در نظام احسن 137
- غیر اعتباری بودن امامت 145
- اشاره 151
- جلسه ی دهم: امام؛ مظهر هدایت کامل الهی 151
- آفات غفلت از خدای هادی و ربّ قادر 151
- هدایت گری امامان علیهم السلام بر اساس حقیقت قرآن 157
- کامل ترین یگانگی بین رسول خدا صلی الله علیه و آله و امامان علیهم السلام 159
- اشاره 165
- جلسه ی یازدهم: امام و علم لدنّی 165
- ضرورت وجود امام 167
- کشف راز یا نفی راز؟ 169
- پیامبران و امامان و تجهیزات خاص 172
- علمی فوق علم زمانه 176
- جلسه ی دوازدهم: خصوصیات رهبران الهی 180
- اشاره 180
- تاریخ بدون حاکمیت امام 180
- جایگاه علم امام 184
- امام و توانایی های خاص 187
- جلسه ی سیزدهم: رهبران الهی و توانایی های خاص 192
- اشاره 192
- ظرائف توحید تشیع 195
- الطاف خاص الهی در زمان غیبت 201
- حدیث طارق 207
- اهل البیت علیهم السلام و زمان شناسی 223
- اشاره 223
- تا مقام شهادت و فنا 225
- مهم ترین برکت در شناخت اهل البیت علیهم السلام 227
- اهل البیت علیهم السلام و وقت شناسی 229
- بهترین عمل 231
- نقش روح زمانه 233
- برکات شناخت روح زمانه 253
- معجزه ی بزرگِ رعایت حق 257
- ماوراء تلاش ها 263
- راز تأخیر پیروزی 269
- از کجا شروع کنیم؟ 272
- آفات غفلت از حقّ اهل البیت علیهم السلام 275
- منابع 281
1- همین طور که در دفاع مقدس هشت ساله، نظام اسلامی شروع کننده ی جنگ نبود ولی در دفاع از انقلاب اسلامی چون سدّی استوار در مقابل دشمن ایستادگی کرد و وارد اقدامی شد که باید به آن دست می زد و از این طریق قدم های بلندی را به سوی هدف الهی خود به جلو برداشت.
2- مقام معظم رهبری«حفظه الله» چندین بار متذکر شده اند برای رهایی از توطئه های دشمنان باید کاری کرد که آن ها از نتیجه گیری مأیوس شوند.
است جای شمشیرکشیدن او را می گیرد و انسان با چنین رویکردی به چیزی می رسد که با شمشیرکشیدن به آن نمی رسید. نمونه ی بارز آن را شما در انقلاب اسلامی دیدید که مردم به جای مبارزه ی مسلحانه با تظاهرات پیروز شدند.
دشمن انقلاب اسلامی در شرایطی است که گمان می کند قدرت تسلیحاتی او امتیازی است که منجر به پیروزی او می شود در حالی که می بیند انقلاب اسلامی همچنان جلو می رود و روز به روز در جایگاه برتری قرار می گیرد و چون دشمن چشم خود را از اسلحه هایش بر نمی دارد، راز این پیروزی ها را درک نمی کند تا آن جایی که نفسِ بودن نظام اسلامی به معنی شکست نظام سلطه شده است. این است معنی این که عرض شد گاهی سکوت شما از سخن گفتن شما بیشتر منشأ اثر خواهد بود. فرهنگ مدرنیته چهارصد سال تبلیغ کرد که یک فکر صحیح بیشتر در دنیا برای زندگی کردن وجود ندارد و آن هم فکر غربی است که چاره ای در پذیرفتن آن نیست، حال انقلاب اسلامی آمده است تا روشن کند، می توان با تفکری غیر از تفکر غربی زندگی کرد و به تبعات و آفات زندگی غربی هم دچار نگشت، همین که این فکر در صحنه هست به معنی نفی غرب است و به معنی آن است که اَجل آن فکر فرا رسیده، چون مدعی است تنها فکر غربی، فکر صحیح است و تنها آن نوع زندگی، زندگی است.
مگر حضرت هادی علیه السلام چه نوع فعالیتی داشتند که متوکل به اطرافیان خود می گوید: «وَیْحَکُمْ قَدْ أَعْیَانِی أَمْرُ ابْنِ الرِّضَا»(1) وای برشما که