کتابخانه بالقرآن

بازپژوهی تحریف ناپذیری قرآن صفحه 13

صفحه 13

قرائت، یا زیاده در قرآن است و یا نقیصه.

بر اساس این بیان، نقصان و یا زیاده در حروف یا حرکات قرآن اتفاق افتاده است؛ مانند: مالِکِ یَوْمِ الدِّینِ یا مالِکِ یَوْمِ الدِّینِ ؛ هم چنین قرائت های مختلف نسبت به آیه شریفه لا تَأْکُلُوا أَمْوالَکُمْ بَیْنَکُمْ بِالْباطِلِ إِلاّ أَنْ تَکُونَ تِجارَهً عَنْ تَراضٍ 1 که هم «تجارهً» - به نصب - قرائت شده و هم«تِجارَهً» - به ضمّ - پس هر دو به عنوان اصل قرآن پذیرفته شده اند؛ اما این که قرآن نازل شده، با کدام یک از آن ها مطابق است، روشن نیست. هرچند اصل قرآن محفوظ است، اما قابل تمییز نیست.

از دیدگاه محقق خویی رحمه الله تحریف در قرآن به این معنا، واقع شده است و وجود قرائت های هفت گانه یا ده گانه، خود شاهد بر وقوع چنین تحریفی در قرآن است.

آخوند خراسانی رحمه الله(1) بر این باور است که اگر قرائت های متواتره از نبی مکرم اسلام صلی الله علیه و آله صادر شده باشد، همه مصداق قرآن هستند؛ اما بنا بر دیدگاه کسانی که این تواتر را نپذیرفته اند، مانند محقق خوئی رحمه الله(2) ،

1- (2) . کفایه الأصول، ص 285؛ اختلاف فی القراءات. آخوند خراسانی قدس سره در این بخش می فرماید: «ولم یثبت تواتر القراءات و لا جواز الاستدلال بها و إن نسب إلی المشهور تواترها لکنه مما لا أصل له و إنما الثابت جواز القراءه بها و لا ملازمه بینهما کما لا یخفی».
2- (3) . البیان فی تفسیر القرآن، ص 123: «و المعروف عند الشیعه أنها غیر متواتره، بل القراءات بین ما هو اجتهاد من القارئ و بین ما هو منقول بخبر الواحد. و اختار هذا القول جماعه من المحققین من علماء أهل السنه. و غیر بعید أن یکون هذا هو المشهور بینهم - کما ستعرف ذلک - و هذا القول هو الصحیح».