ترازوی حقیقت ترجمه میزان الحق جلد 2 صفحه 158

1- السنن الکبری، بیهقی، ج 1، ص 424؛ المصنف، صنعانی، ج 1، ص 464؛ نصب الرایه، ج 1، ص 402؛ الاعتصام بحبل الله المتین، ج 1، ص 297 و 308 و 312.

2. لیث بن سعد از نافع نقل کرده است: ابن عمر در مسافرت اذان نمی گفت، بلکه می گفت: «حی علی الفلاح» و گاه می گفت: «حی علی خیر العمل».(1)

لیث بن سعد از نافع نقل کرده است: «گاه ابن عمر، حی علی خیر العمل را به اذانش اضافه می کرد». این مطلب را انس بن مالک نیز از نافع و او از1. ابن عمر نقل کرده است.(2)

و نیز عطا از ابن عمر روایت نموده(3) و عبیدالله بن عمر از نافع نقل کرده است.(4).

2. محمد بن سیرین نقل کرده که ابن عمر این فقره را در اذانش می گفت.(5).

3. نسیر بن ذعلوق نقل کرده است که ابن عمر در مسافرت چنین می کرد.(6).

4. عبدالرزاق از ابن جریج و او از نافع نقل کرده است که ابن عمر در مسافرت، اقامه می گفت و دو یا سه بار می گفت: حی علی الصلاه، حی علی خیر العمل.(7)

7. عبدالرزّاق از معمر و او از یحیی بن ابی کثیر و او از مردی نقل کرده است که «هر گاه ابن عمر در اذان حی علی الفلاح می گفت، حی علی خیر العمل نیز می گفت و سپس می گفت: الله اکبر، الله اکبر، لا اله الا الله».(8) این مطلب

1- . السنن الکبری، بیهقی، ج 1، ص 424. و ر.ک: نیل الاوطار، ج 2، ص 19.
2- . ر.ک: السنن الکبری، بیهقی، ج 1، ص 424؛ دلائل الصدق، ج 3 قسم2، ص 100؛ مبادی الفقه الاسلامی، عرفی، ص 38 به نقل از شرح التجرید؛ الشفاء، ابن شیبه؛ جواهر الاخبار و الآثار المستخرجه من لجه البحر الزخار، سعدی، ج 2، ص 192؛ الاعتصام بحبل الله المتین، ج 1، ص 308؛ نصب الرایه، ج 1، ص 402.
3- . الاعتصام بحبل الله المتین، ج 1، ص 299 و ص 310.
4- . نصب الرایه، ج 1، ص 402؛ المصنف، ابن ابی شیبه، ج 4، ص 244.
5- . السنن الکبری، بیهقی، ج 1، ص 425؛ الاعتصام بحبل الله المتین، ج 1، ص 308 به نقل از السنن الکبری.