ترازوی حقیقت ترجمه میزان الحق جلد 2 صفحه 167

صفحه 167

1- کتاب العلوم المعروف 29. از امام علی باملی احمدبن عیسی، ج1،ص92.


2- . دعائم الاسلام، ج 1، ص 145؛ بحار الانوار، ج 81، ص 179 به نقل از دعائم؛ مستدرک الوسائل، ج 4، ص 58؛ سنن النبی، طباطبائی، ص 357؛ جامع احادیث الشیعه، ج 4، ص 665.
3- . جواهر الاخبار و الآثار سعدی، ج 2، ص 192؛ السنن الکبری، بیهقی، ج 1، ص 425.

اهل مدینه بود، به تک جمله ای بودن اذان و گفتن حی علی خیر العمل فتوا می داد».(1).

32. در کتاب السنام آمده است:«صحیح آن است که اذان با حی علی خیر العمل تشریع شد».(2).

33. روایت شده است که امام علی صلوات الله علیه، حی علی خیر العمل را در اذان می گفت. شیعیان نیز این رویه را در پیش گرفته اند.(3).

34. در کتاب الروض النضیر آمده است: «بسیاری از علمای مالکی و همچنین حنفی و شافعی گفته اند که حی علی خیر العمل، از الفاظ اذان بود».(4).

تذکر و اشاره

این نصوص و روایاتی که ذکر شد، به ویژه آنچه که برای حسین بن فخ اتفاق افتاد، نشان می دهد که خلفا در برابر گفتن حی علی خیر العمل، حساسیت بالایی نشان می دادند و چه بسا گفتن و آشکار کردن آن، به خشونت و کشتار و مصیبت و بلا های بزرگ و خطرناک می انجامید. به راستی چرا سنت خلیفۀ دوم، بر سنت پیامبر صلی الله علیه و آله مقدم گردید؟!

اشکال های غیر وارد

1. ادعا می شود که عبارت حی علی خیر العمل، در صحیح بخاری و مسلم و دیگر جوامع حدیثی، وجود ندارد و این دلالت می کند بر این که گفتن عبارت

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه