ترازوی حقیقت ترجمه میزان الحق جلد 2 صفحه 196

1- تاریخ یعقوبی، ج 2، ص 222 و 223.

2- . الامامه و السیاسه، تحقیق زینی، ج 1، ص 91 و تحقیق شیری، ج 1، ص 121؛ الغدیر، امینی، ج 9، ص 151 و ج 10، ص 333؛ کتاب الفتوح، ابن اعثم، ج 2، ص 531.

3- الغدیر، امینی، ج 9، ص 76؛ نهج السعاده، ج 4، ص 79؛ جواهر المطالب، ابن دمشقی، ج 1، ص 371؛ العقد الفرید، ج 4، ص 334 و چاپ دوم، ج 3، ص 107 و در چاپ دیگر، ج 2، ص 223 و در چاپ دیگر، ج 5، ص 77 همین را زیر شماره 429 از جمهره رسائل العرب ج 1، ص 417 روایت کرده است.

4- تذکره الخواص، ص 85؛ مناقب خوارزمی، ص 134 و 135 و چاپ مرکز نشر اسلامی، ص 205؛ الغدیر، امینی، ج 1، ص 203؛ غایه المرام، ج 1، ص 286؛ کشف المهم فی طریق خبر غدیر خم، ص 126.

5- . تذکره الخواص، ص 201؛ الغدیر، امینی، ج 10، ص 169. و ر.ک: الاحتجاج، طبرسی، ج 1، ص 409؛ بحار الانوار، ج 44، ص 79.

19. معاویه به عمرو بن عاص گفت: «با آنچه در دست داریم، با وی می جنگیم و قتل عثمان را به گردن او می اندازیم». عمرو بن عاص گفت: «وای از این ننگ و شرم! کسانی که حق دارند نام عثمان را به زبان آورند، نه من هستم و نه تو». معاویه گفت: « وای بر تو! به چه دلیل؟». گفت: «در حالی که اهل شام با تو همراه بودند، عثمان را یاری نکردی؛ تا این که او از یزید بن اسد بجلی کمک خواست و وی به یاری اش شتافت. من نیز آشکارا او را رها کردم و به فلسطین گریختم». معاویه گفت: «این سخنان را رها کن...».(1).

20. هنگامی که نامۀ فریادخواهی عثمان به معاویه رسید، مسور بن مخرمه گفت: «ای معاویه! عثمان کشته خواهد شد. در نامه ای که به او می نویسی، درنگ کن». معاویه گفت: «ای مسور! به تو آشکارا می گویم که عثمان در آغاز، بر اساس خشنودی خداوند رفتار می کرد. سپس رویه اش عوض شد و حکم خدا را تغییر داد. خدا نیز اوضاع را به ضرر او تغییر داد. آیا به نظرت ممکن است من چیزی را بخواهم که خدا تغییر داده است؟».(2) این گونه بود که معاویه برای توجیه کوتاهی اش در یاری عثمان، به جبر متوسل شد.

آنچه گفتیم، برای اثبات مطلب کافی است و در خانه اگر کس است، یک حرف بس است. و الحمد لله و الصلاه و السلام علی عباده الذین اصطفی محمد و آله.

1- . تاریخ یعقوبی، ج 2، ص 186؛ الامامه و السیاسه، ج 1، ص 98 و تحقیق زینی، ج 1، ص 88 و تحقیق شیری، ج 1، ص 118؛ نهج السعاده، ج 2، ص 64؛ انساب الاشراف، ج 3، ص 74 و چاپ مؤسسه اعلمی، ص 287.
2- . الفتوح، ابن اعثم، ج 2، ص 228 و چاپ دار الاضواء، ج 2، ص 417؛ حیاه الامام الحسین علیه السلام، قرشی، ج 1، ص 386.