- بخش پنجم: امامان شیعه(علیهم السلام اجمعین) 1
- اشاره 1
- پرسش شمارۀ 88 (204): اولی الامر و امامان 2
- اشاره 2
- پاسخ 3
- پرسش شمارۀ 89 (181): حکومت امامان و تحقق لطف الهی 6
- اشاره 6
- پرسش شمارۀ 90 (131): پشتیبانی خدا از امامان و نابودی دشمنان 9
- پاسخ 9
- اشاره 9
- پاسخ 11
- اشاره 11
- پرسش شمارۀ 91 (117):حکومت امامان وحدیثث خلفای دوازده گانه 11
- پاسخ 15
- پرسش شمارۀ 92 (112): نقص ایمان و کامل شدن تعداد امامان 15
- اشاره 15
- اشاره 17
- پرسش شمارۀ 93 (24): امامان از نسل امام حسین(علیه السلام)، نه امام حسن(علیه السلام) 17
- پاسخ 17
- پرسش شمارۀ 94 (40):زاده شدن امام از ران راست 20
- اشاره 20
- پاسخ 20
- پرسش شمارۀ 95 (60):خلافت دیگرامامان 22
- پاسخ 22
- اشاره 22
- اشاره 23
- پاسخ 23
- پرسش شمارۀ 96 (71): استفاده نکردن امامان از قدرت خارق العاده 23
- اشاره 26
- پرسش شمارۀ 97 (113): سفارش پیامبر(صلی الله علیه وآله)دلیلی بر عدم امامت اهل بیت(علیهم السلام اجمعین) 26
- اشاره 32
- پرسش شمارۀ 98 (81): حسن و حسین(علیه السلام) ویژگی ممتازی نداشتند 32
- پاسخ 33
- اشاره 37
- سئوال شماره 99 (9): تناقض در صلح امام حسن(علیهم السلام) و جنگ امام حسین(علیهم السلام) 37
- پاسخ 38
- پرسش شمارۀ 100 (140): تناقضات شیعه در اعتقادات 45
- اشاره 45
- اشاره 46
- پاسخ 46
- طرفداری امام حسن(علیه السلام)از عثمان 48
- اجل بهترین نگهبان است 48
- داستانی ساختگی 50
- پاسخ امام علی(علیه السلام) 55
- هدف این روایت 55
- امکان تحریف ماجرا 56
- دختران رسول خدا(صلی الله علیه وآله) 59
- پرسش شمارۀ 101 (21): کناره گیری امام حسن(علیه السلام) به نفع معاویۀ کافر 61
- پاسخ 61
- اشاره 61
- اشاره 64
- پرسش شمارۀ 102 (105): مذمت امام حسن(علیه السلام)توسط شیعیان 64
- پاسخ 64
- اشاره 64
- ای خوار کنندۀ اهل ایمان 64
- مقایسۀ امام حسن(علیه السلام)با فرزندانش 68
- پاسخ 69
- پرسش شمارۀ 103 (62): توجه به حسین(علیه السلام)و بی توجهی به ابوبکر بن علی 69
- اشاره 69
- اشاره 72
- پاسخ 72
- پرسش شمارۀ 105 (156): کشتن امام حسین(علیه السلام)سبب ارتداد مردم 76
- اشاره 76
- پاسخ 76
- اشاره 77
- پرسش شمارۀ 106 (191):ایمان به قضای الهی و اندوه برای امام حسین(علیه السلام) 77
- پاسخ 77
- پرسش شمارۀ 107 (192): گریه برای عزت بخش اسلام 83
- اشاره 83
- پاسخ 83
- اشاره 85
- پاسخ 85
- پرسش شمارۀ 108 (193): همراه بردن خانواده، دلیلی بر نداشتن علم غیب 85
- اشاره 88
- پرسش شمارۀ 109 (194): یزید قاتل امام حسین(علیه السلام) 88
- اشاره 89
- پاسخ 89
- یزید قاتل امام حسین(علیه السلام) 91
- الف: فرمان یزید به قتل امام حسین(علیه السلام) 91
- یزید مکافات خود را دید 96
- محکومیت یزید از سوی علمای اهل سنت 98
- ب: رضایت یزید از کشتن امام حسین(علیه السلام) 98
- ج: شواهدی از رفتار یزید 100
- جایزۀ یزید به ابن زیاد 102
- اشاره 105
- پرسش شمارۀ 110 (195): علم غیب حسین(علیه السلام)و اقدام به خودکشی 105
- پاسخ 106
- پرسش شمارۀ 111 (196): ولایت تکوینی و خودکشی حسین(علیه السلام) 107
- اشاره 107
- اشاره 109
- پرسش شمارۀ 112 (199): خون خواهی حسین(علیه السلام) 109
- اشاره 114
- پاسخ 114
- پرسش شمارۀ 113 (26): قدرت گرفتن شیعه و ظهور نکردن حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) 114
- اشاره 117
- پرسش شمارۀ 114 (38): قضاوت با قوانین نسخ شدۀ آل داود 117
- پرسش شمارۀ 115 (39): کشتار اعراب و قریشیان و سازش با یهود و مسیحیان 120
- پاسخ 120
- اشاره 120
- اشاره 121
- پاسخ 121
- پرسش شمارۀ 117 (89):هم نام بودن پدر مهدی با پدر پیامبر(صلی الله علیه وآله) 122
- اشاره 122
- پاسخ 122
- پرسش شمارۀ 118 (90):شک و تردید به خاطر روایات مختلف دربارۀ مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) 125
- اشاره 125
- پاسخ 128
- پاسخ 135
- اشاره 135
- پرسش شمارۀ 119 (100):وجود مهدی، مستند به گفتار یک زن 135
- پرسش شمارۀ 120 (110): اختلاف میان شیعیان، دلیلی بر عدم ارتباط با مهدی 137
- اشاره 137
- پاسخ 137
- اشاره 142
- پرسش شمارۀ 121 (130):منافات غیبت با قاعدۀ لطف 142
- پاسخ 142
- پرسش شمارۀ 122 (147):اثبات وجود مهدی با ادعای یک مرد 144
- اشاره 144
- پاسخ 144
- اشاره 146
- پاسخ 146
- پرسش شمارۀ 123 (150): یاری فرشتگان و هراس و غیبت امام 146
- اشاره 148
- پاسخ 148
- پرسش شمارۀ 124 (157): کشته شدن مهدی و کشته نشدن امامان پیشین 148
- پاسخ 152
- اشاره 152
- پرسش شمارۀ 125 (171): تناقض غیبت با لزوم شناخت امام 152
- اشاره 153
- پرسش شمارۀ 126 (172): عمر طولانی مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف)و عمر کوتاه پیامبر(صلی الله علیه وآله) 153
- پاسخ 154
- پاسخ 157
- اشاره 157
- پرسش شمارۀ 127 (190): جاودانگی و طول عمر مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) 157
- اشاره 159
- پرسش شمارۀ 128 (200): چرا مهدی می ترسد؟ 159
- پاسخ 159
- پرسش شمارۀ 129 (69): ظهور تشیع پس از اکمال دین و وفات پیامبر(صلی الله علیه وآله) 167
- پاسخ 167
- اشاره 167
- فصل اول: شیعه و مذهب تشیع 167
- پاسخ 169
- پرسش شمارۀ 130 (11): نام گذاری افراد به نام عمر 169
- اشاره 169
- پرسش شمارۀ 131 (44): کثرت مذاهب، دلیلی بر بطلان تشیع 170
- اشاره 170
- پاسخ 171
- اشاره 172
- پرسش شمارۀ 132 (52): تناقض احادیث، دلیلی بر بطلان تشیع 172
- پاسخ 173
- اشاره 175
- پرسش شمارۀ 133 (35): شیعه بدون هیچ دستاوردی 175
- پرسش شمارۀ 135 (106):فرقه های مختلف شیعه و تکفیر یکدیگر 177
- اشاره 177
- پاسخ 178
- اشاره 179
- پرسش شمارۀ 136 (143): پدید آمدن منابع حدیثی شیعه در قرون اخیر 179
- پاسخ 180
- اشاره 182
- پاسخ 182
- اشاره 184
- پاسخ 184
- پرسش شمارۀ 138 (169): دشمنی شیعیان با جمع کثیری از اهل بیت 184
- پاسخ 185
- پرسش شمارۀ 139 (173): پذیرش سخن عثمان بن سعید یا جعفر کذاب؟ 185
- اشاره 185
- پرسش شمارۀ 140 (174): سرشت شیعه و اهل سنت 186
- اشاره 186
- پاسخ 187
- اشاره 189
- پرسش شمارۀ 141 (178): مذمت زراره و دیگر بزرگان شیعه 189
- پرسش شمارۀ 142 (99):دشمنی با صحابه و تکفیر زیدیه 194
- اشاره 194
- پاسخ 194
- پرسش شمارۀ 143 (104):کمک شیعیان به دشمنان اسلام و مسلمین 195
- پاسخ 195
- اشاره 195
- اشاره 195
- یکم: خواجه نصیر طوسی در دولت مغول 195
- دوم: فتوحات صلاح الدین ایوبی 200
- پاسخ 201
- پرسش شمارۀ 144 (87): تناقض در تکفیر توهین کنندگان به قرآن و امامت 201
- اشاره 201
- پاسخ 203
- اشاره 203
- پرسش شمارۀ 145 (67): دشنام شیعه به صحابه و احترام سنی به اهل بیت 203
- اشاره 206
- پرسش شمارۀ 146 (122):اعتراف به تلاش های ابوبکر و عمر، و تکفیر آن دو 206
- پاسخ 206
- پرسش شمارۀ 147 (203): دشنام به عایشه و خلفای سه گانه 208
- اشاره 208
- پاسخ 208
حسین صلوات الله علیه کشته نشد؛ بلکه [همانند ماجرای حضرت عیسی علیه السلام] امر بر مردم مشتبه گردید»، فرمود: «به خدا سوگند که امام حسین صلوات الله علیه کشته شد. امیرالمؤمنین و امام حسن صلوات الله علیهما که بهتر از حسین صلوات الله علیه بودند، کشته شدند. هیچ یک از ما بدون کشته شدن نمی میرد. به خدا سوگند که من با زهر کشته می شوم».(1).
2. محمد بن موسی بن متوکل، از علی بن ابراهیم، از پدرش، از اباصلت هروی روایت کرده است که از امام رضا صلوات الله علیه شنیدم که فرمود: «به خدا سوگند که هیچ یک از ما بدون قتل و شهادت، از دنیا نمی رود».(2).
سند این روایت، هیچ اشکالی ندارد.
3. محمد بن حسن صفار، از احمد بن محمد، از حسین بن سعید، از ابوالقاسم بن محمد، از علی، از ابوبصیر، از امام صادق صلوات الله علیه روایت کرده است که فرمود: «در روز خیبر، به رسول خدا صلی الله علیه و آله زهر دادند. گوشت زهرآلود، به سخن آمد و گفت: ای رسول خدا! من زهرآلود هستم. رسول خدا صلی الله علیه و آله به هنگام وفاتش فرمود: غذایی که در خیبر خوردم، امروز پشتم را از هم گسست. همۀ انبیا و اوصیا، با شهادت از دنیا می روند».(3).
هدف از سخن گفتن گوشت، تنها حفظ جان پیامبر صلی الله علیه و آله و جلوگیری از خوردن زهر نبود؛ بلکه خداوند می خواست سخن گفتن گوشت، معجزه ای برای پیامبر صلی الله علیه و آله باشد تا حجت تمام شود و ایمان مردم استوار گردد و دین محفوظ بماند و خدمتی به رسالت صورت گیرد.
1- عیون اخبار الرضا، ج 2، ص 203 و چاپ مؤسسه اعلمی، ج 1، ص 220؛ بحار الانوار، ج 49، ص 285 و ج 27، ص 213 و ج 44، ص 272؛ مدینه المعاجز، ج 7، ص 155؛ مسند الامام الرضا، عطاردی، ج 1، ص 87 و ج 2، ص 405؛ تفسیر نور الثقلین، ج 1، ص 565؛ تفسیر کنز الدقائق، ج 2، ص 660.
2- ر.ک: بحارالانوار، ج 99، ص 32 و ج 27، ص 209؛ الامالی، صدوق، چاپ مؤسسه بعثت، قم، سال 1417ق، ص 120؛ عیون اخبار الرضا، ج 2، ص 256 و چاپ مؤسسه اعلمی، ج 1، ص 287؛ من لا یحضره الفقیه، ج 2، ص 351 و چاپ مرکز نشر اسلامی، ج 2، ص 585.
3- بصائر الدرجات، ص 523؛ مختصر بصائر الدرجات، چاپ کتاب فروشی حیدریه، ص 15 و چاپ دیگر، ص 98.