- بخش پنجم: امامان شیعه(علیهم السلام اجمعین) 1
- اشاره 1
- پرسش شمارۀ 88 (204): اولی الامر و امامان 2
- اشاره 2
- پاسخ 3
- پرسش شمارۀ 89 (181): حکومت امامان و تحقق لطف الهی 6
- اشاره 6
- پرسش شمارۀ 90 (131): پشتیبانی خدا از امامان و نابودی دشمنان 9
- پاسخ 9
- اشاره 9
- اشاره 11
- پاسخ 11
- پرسش شمارۀ 91 (117):حکومت امامان وحدیثث خلفای دوازده گانه 11
- پاسخ 15
- پرسش شمارۀ 92 (112): نقص ایمان و کامل شدن تعداد امامان 15
- اشاره 15
- پرسش شمارۀ 93 (24): امامان از نسل امام حسین(علیه السلام)، نه امام حسن(علیه السلام) 17
- پاسخ 17
- اشاره 17
- پرسش شمارۀ 94 (40):زاده شدن امام از ران راست 20
- اشاره 20
- پاسخ 20
- پرسش شمارۀ 95 (60):خلافت دیگرامامان 22
- اشاره 22
- پاسخ 22
- پرسش شمارۀ 96 (71): استفاده نکردن امامان از قدرت خارق العاده 23
- پاسخ 23
- اشاره 23
- پرسش شمارۀ 97 (113): سفارش پیامبر(صلی الله علیه وآله)دلیلی بر عدم امامت اهل بیت(علیهم السلام اجمعین) 26
- اشاره 26
- اشاره 32
- پرسش شمارۀ 98 (81): حسن و حسین(علیه السلام) ویژگی ممتازی نداشتند 32
- پاسخ 33
- اشاره 37
- سئوال شماره 99 (9): تناقض در صلح امام حسن(علیهم السلام) و جنگ امام حسین(علیهم السلام) 37
- پاسخ 38
- پرسش شمارۀ 100 (140): تناقضات شیعه در اعتقادات 45
- اشاره 45
- اشاره 46
- پاسخ 46
- طرفداری امام حسن(علیه السلام)از عثمان 48
- اجل بهترین نگهبان است 48
- داستانی ساختگی 50
- پاسخ امام علی(علیه السلام) 55
- هدف این روایت 55
- امکان تحریف ماجرا 56
- دختران رسول خدا(صلی الله علیه وآله) 59
- پاسخ 61
- پرسش شمارۀ 101 (21): کناره گیری امام حسن(علیه السلام) به نفع معاویۀ کافر 61
- اشاره 61
- اشاره 64
- پرسش شمارۀ 102 (105): مذمت امام حسن(علیه السلام)توسط شیعیان 64
- ای خوار کنندۀ اهل ایمان 64
- پاسخ 64
- اشاره 64
- مقایسۀ امام حسن(علیه السلام)با فرزندانش 68
- اشاره 69
- پاسخ 69
- پرسش شمارۀ 103 (62): توجه به حسین(علیه السلام)و بی توجهی به ابوبکر بن علی 69
- پاسخ 72
- اشاره 72
- پرسش شمارۀ 105 (156): کشتن امام حسین(علیه السلام)سبب ارتداد مردم 76
- پاسخ 76
- اشاره 76
- پرسش شمارۀ 106 (191):ایمان به قضای الهی و اندوه برای امام حسین(علیه السلام) 77
- اشاره 77
- پاسخ 77
- پرسش شمارۀ 107 (192): گریه برای عزت بخش اسلام 83
- اشاره 83
- پاسخ 83
- اشاره 85
- پاسخ 85
- پرسش شمارۀ 108 (193): همراه بردن خانواده، دلیلی بر نداشتن علم غیب 85
- پرسش شمارۀ 109 (194): یزید قاتل امام حسین(علیه السلام) 88
- اشاره 88
- اشاره 89
- پاسخ 89
- یزید قاتل امام حسین(علیه السلام) 91
- الف: فرمان یزید به قتل امام حسین(علیه السلام) 91
- یزید مکافات خود را دید 96
- محکومیت یزید از سوی علمای اهل سنت 98
- ب: رضایت یزید از کشتن امام حسین(علیه السلام) 98
- ج: شواهدی از رفتار یزید 100
- جایزۀ یزید به ابن زیاد 102
- اشاره 105
- پرسش شمارۀ 110 (195): علم غیب حسین(علیه السلام)و اقدام به خودکشی 105
- پاسخ 106
- پرسش شمارۀ 111 (196): ولایت تکوینی و خودکشی حسین(علیه السلام) 107
- اشاره 107
- اشاره 109
- پرسش شمارۀ 112 (199): خون خواهی حسین(علیه السلام) 109
- پرسش شمارۀ 113 (26): قدرت گرفتن شیعه و ظهور نکردن حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) 114
- اشاره 114
- پاسخ 114
- اشاره 117
- پرسش شمارۀ 114 (38): قضاوت با قوانین نسخ شدۀ آل داود 117
- پاسخ 120
- پرسش شمارۀ 115 (39): کشتار اعراب و قریشیان و سازش با یهود و مسیحیان 120
- اشاره 120
- اشاره 121
- پاسخ 121
- پرسش شمارۀ 117 (89):هم نام بودن پدر مهدی با پدر پیامبر(صلی الله علیه وآله) 122
- اشاره 122
- پاسخ 122
- اشاره 125
- پرسش شمارۀ 118 (90):شک و تردید به خاطر روایات مختلف دربارۀ مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) 125
- پاسخ 128
- پاسخ 135
- اشاره 135
- پرسش شمارۀ 119 (100):وجود مهدی، مستند به گفتار یک زن 135
- پرسش شمارۀ 120 (110): اختلاف میان شیعیان، دلیلی بر عدم ارتباط با مهدی 137
- اشاره 137
- پاسخ 137
- اشاره 142
- پرسش شمارۀ 121 (130):منافات غیبت با قاعدۀ لطف 142
- پاسخ 142
- پرسش شمارۀ 122 (147):اثبات وجود مهدی با ادعای یک مرد 144
- اشاره 144
- پاسخ 144
- اشاره 146
- پرسش شمارۀ 123 (150): یاری فرشتگان و هراس و غیبت امام 146
- پاسخ 146
- پرسش شمارۀ 124 (157): کشته شدن مهدی و کشته نشدن امامان پیشین 148
- پاسخ 148
- اشاره 148
- پاسخ 152
- اشاره 152
- پرسش شمارۀ 125 (171): تناقض غیبت با لزوم شناخت امام 152
- اشاره 153
- پرسش شمارۀ 126 (172): عمر طولانی مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف)و عمر کوتاه پیامبر(صلی الله علیه وآله) 153
- پاسخ 154
- پاسخ 157
- اشاره 157
- پرسش شمارۀ 127 (190): جاودانگی و طول عمر مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) 157
- اشاره 159
- پرسش شمارۀ 128 (200): چرا مهدی می ترسد؟ 159
- پاسخ 159
- اشاره 167
- پرسش شمارۀ 129 (69): ظهور تشیع پس از اکمال دین و وفات پیامبر(صلی الله علیه وآله) 167
- فصل اول: شیعه و مذهب تشیع 167
- پاسخ 167
- پاسخ 169
- اشاره 169
- پرسش شمارۀ 130 (11): نام گذاری افراد به نام عمر 169
- پرسش شمارۀ 131 (44): کثرت مذاهب، دلیلی بر بطلان تشیع 170
- اشاره 170
- پاسخ 171
- اشاره 172
- پرسش شمارۀ 132 (52): تناقض احادیث، دلیلی بر بطلان تشیع 172
- پاسخ 173
- اشاره 175
- پرسش شمارۀ 133 (35): شیعه بدون هیچ دستاوردی 175
- پرسش شمارۀ 135 (106):فرقه های مختلف شیعه و تکفیر یکدیگر 177
- اشاره 177
- پاسخ 178
- اشاره 179
- پرسش شمارۀ 136 (143): پدید آمدن منابع حدیثی شیعه در قرون اخیر 179
- پاسخ 180
- پاسخ 182
- اشاره 182
- اشاره 184
- پاسخ 184
- پرسش شمارۀ 138 (169): دشمنی شیعیان با جمع کثیری از اهل بیت 184
- اشاره 185
- پرسش شمارۀ 139 (173): پذیرش سخن عثمان بن سعید یا جعفر کذاب؟ 185
- پاسخ 185
- پرسش شمارۀ 140 (174): سرشت شیعه و اهل سنت 186
- اشاره 186
- پاسخ 187
- اشاره 189
- پرسش شمارۀ 141 (178): مذمت زراره و دیگر بزرگان شیعه 189
- اشاره 194
- پرسش شمارۀ 142 (99):دشمنی با صحابه و تکفیر زیدیه 194
- پاسخ 194
- پاسخ 195
- پرسش شمارۀ 143 (104):کمک شیعیان به دشمنان اسلام و مسلمین 195
- اشاره 195
- اشاره 195
- یکم: خواجه نصیر طوسی در دولت مغول 195
- دوم: فتوحات صلاح الدین ایوبی 200
- پرسش شمارۀ 144 (87): تناقض در تکفیر توهین کنندگان به قرآن و امامت 201
- اشاره 201
- پاسخ 201
- اشاره 203
- پرسش شمارۀ 145 (67): دشنام شیعه به صحابه و احترام سنی به اهل بیت 203
- پاسخ 203
- اشاره 206
- پرسش شمارۀ 146 (122):اعتراف به تلاش های ابوبکر و عمر، و تکفیر آن دو 206
- پاسخ 206
- پرسش شمارۀ 147 (203): دشنام به عایشه و خلفای سه گانه 208
- اشاره 208
- پاسخ 208
گمراه می شوند. او با اندوختۀ پیامبران می آید و زمین آکنده از جور و ستم را پر از عدل و داد می کند».(1).
3. جوینی با سند خود از جابر بن عبدالله انصاری روایت کرده است که رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: «مهدی از فرزندان من است. نام او، نام من و کنیه اش کنیۀ من است. در ظاهر و باطن، شبیه ترین فرد به من می باشد. او سرگردانی و غیبتی دارد که همۀ امت ها در آن گمراه می شوند. سپس همانند شهابی شکافنده می آید و زمین آکنده از جور و ستم را پر از عدل و داد می سازد».(2).
4. متقی هندی و جمال الدین یوسف بن علی مقدسی و نعمانی، از امام جعفر صادق صلوات الله علیه روایت کرده اند که فرمود: «صاحب این امر، دو غیبت دارد. یکی از غیبت های او طولانی می شود، به طوری که عده ای می گویند: او مرده است؛ برخی می گویند: کشته شده است؛ و برخی می گویند: رفته است. هیچ کس از کار او باخبر نمی شود، مگر کسی که در خدمت او است».
متقی هندی این روایت را از اباعبدالله الحسین صلوات الله علیه نیز نقل کرده است.(3).
1- فرائد السمطین، ج 1، ص 335؛ اکمال الدین، ج 1، ص 287؛ بحار الانوار، ج 51، ص 72؛ موسوعه احادیث اهل بیت، نجفی، ج 8، ص 232؛ اعلام الوری، ج 2، ص 226؛ ینابیع الموده، چاپ دار الاسوه، ج 3، ص 396 و 397؛ غایه المرام، ج 7، ص 89 و 133.
2- فرائد السمطین، ج 2، ص 335؛ شرح احقاق الحق، الملحقات، ج 13، ص 154 و 177 به نقل از فرائد السمطین؛ ینابیع الموده، چاپ دار الاسوه، ج 3، ص 386 و 395 و 396 و 397. و ر.ک: الامامه و التبصره، ص 120؛ کمال الدین، ص 286 و 287؛ کفایه الاثر، ص 67؛ بحار الانوار، ج 36، ص 309 و ج 51، ص 72؛ اعلام الوری، ج 2، ص 226؛ کشف الغمه، ج 3، ص 327.
3- .عقد الدرر فی اخبار المهدی المنتظر، چاپ مکتبه عالم الفکر، ص 134؛ البرهان فی علامات مهدی آخر الزمان، چاپ قم، ص 171 و 172؛ شرح احقاق الحق، الملحقات، ج 27، ص 180 و ج 29، ص 589؛ الاشاعه لأشراط الساعه، برزنجی، چاپ دار الکتب العلمیه، بیروت، ص 93؛ عقد الدرر، ص 592 به نقل از کتاب البرهان فی علامات مهدی آخر الزمان و کتاب الغیبه نعمانی.